Assertief?

Geïnspireerd door de vraag van een klant, ben ik gaan mijmeren over assertief zijn. Om jou te inspireren, deel ik deze mijmeringen graag met jou.

Assertiviteit is belangrijk. Er zijn niet voor niets diverse assertiviteitstrainingen. Bedrijven sturen hun medewerkers graag naar dit soort trainingen. Wat is dan het belang van assertief zijn?

In wezen is assertief zijn niets meer dan voor jezelf opkomen. Redenen om voor jezelf op te komen zijn divers, bijvoorbeeld als jij

  • belangrijk vindt wat jij zegt en denkt
  • jezelf en jouw mening waardevol vindt
  • van jezelf houdt

Toch gebeurt het regelmatig dat iemand zijn mening voor zich houdt. Ik doe dat in elk geval wel. Jij ook?

Hiervoor kunnen meerdere redenen zijn, die kan en wil ik hier niet allemaal naar voren halen. Voor mij springt er namelijk 1 uit, en dat is de reden van belangrijkheid.

Hoe belangrijk vind jij dat wat jij denkt? En hoe belangrijk is het voor jou dat wat jij vindt ook gehoord wordt? Hoe belangrijk is het dat wat jij vindt en wilt ook gebeurt?

Is het voor jou belangrijk genoeg dan uit je dat. Op welke manier dan ook. Dat noem ik opkomen voor jezelf. Een ander zal het misschien van je afbijten noemen, of assertiviteit.

Terwijl ik schrijf, merk ik dat ik enorm met deze tekst aan het stoeien ben. Allerlei mitsen en maren komen omhoog. Ik voel dat er heel veel oordelen op dit onderwerp hangen. Bij elke zin die ik schrijf, zelfs bijna bij elk woord, voel ik de neiging om mijzelf te verdedigen.

Is dat het grote minpunt van assertiviteit?

Dat als je voor jezelf opkomt, als je voor je eigen mening uitkomt, dat dit gelijk voelt alsof je jezelf moet verdedigen? Dat je eigenlijk bezig bent de ander ervan te overtuigen dat jij het recht hebt om te zeggen wat jij wilt en denkt? Of nog een treetje dieper: dat je voor jezelf jouw eigen mening aan het verdedigen bent.

Ik merk heel sterk bij mijzelf dat ik die vechtmentaliteit, die automatisch bij dit ‘verdedigen’ hoort, heel onprettig vind. Ik wil geen strijd. Niet in mijzelf en ik wil al helemaal niet een krachtmeting met een ander uitlokken.

Toch is er, in de kern, helemaal niets mis met assertiviteit en voor jezelf opkomen. Uiteindelijk laat jij, door de manier waarop jij voor jezelf opkomt, zien hoeveel waarde jij aan jezelf geeft. En dat jij heel veel waard bent, daar zijn wij het volledig met elkaar over eens.

Je eigenwaarde

Eigenwaarde kun je dus zien als de kern van assertiviteit. Hoe meer het je lukt om die waarde van jezelf te verhogen, hoe makkelijker het wordt om assertief te zijn. Zo kun je ‘voor jezelf opkomen’ veranderen van ‘jezelf verdedigen’ naar een ‘je eigen grenzen aangeven’.

Een gegeven blijft dat het leven een continue afweging is van wiens belangen, wensen en ideeën op de diverse momenten zwaarder wegen. Daar een evenwicht in vinden is en blijft een zoektocht, vooral als je graag voor anderen zorgt.

assertief

Juist als je graag voor anderen zorgt, is het dus handig om te blijven werken aan jouw eigen waarde, zodat je in elke situatie een evenwichtige keuze kunt maken wiens belangen jij voor wilt laten gaan. Zonder dat je het gevoel hebt plotseling in een strijd terecht te zijn gekomen.

Warme groet,
Nicole

PS Merk je dat je moeite hebt om voor jezelf op te komen – oftewel vind je dat je wel wat assertiever mag zijn? Kom langs voor een geheel vrijblijvend zorg-goed-voor-jezelf-gesprek en laat je inspireren. Mail, bel of app mij voor een afspraak: info@klipenklaarcoaching.nl, 0647 820 313

Als een vlinder door het leven?

Afgelopen week ving ik een gesprek op over het vinden van het juiste evenwicht. De persoon in kwestie was hier sterk mee bezig en ook al best trots op het behaalde resultaat. In balans zijn, een prachtig streven.

Ik heb dit zelf ook een tijd geprobeerd en ontdekt dat het voor mij niet werkt. Het waarom leg ik je graag uit.

Balanceren betekent dat je uitgaat van een rechte lijn, zeg maar de evenwichtsbalk. Op die balk wil jij het perfecte midden vinden zodat je op die lijn vooruit kunt. Essentieel hierbij is je focus. Heb je die, kom je prima vooruit.

Dat vooruitlopen bestaat in essentie uit twee onderdelen: actie en stilstaan. Ik noem ze zelf graag doen en zijn. Die wil je in evenwicht hebben. Want alleen dan ben je efficiënt bezig, heb je zeg maar het perfecte midden gevonden.

Op die evenwichtsbalk is het echter wel zo dat bij de minste of geringste afleiding je focus weg is. Je valt van de balk en moet weer opnieuw beginnen.

Die afleiding is er genoeg. Even je telefoon uit als je aan het mediteren bent of in een afspraak zit, ja, dat kan wel. Maar daarna heb je ‘m toch echt wel weer nodig. “Blieb”, “piep”, “tring” … weg balans. Hallo frustratie.

Daarom zeg ik: balans, dat juiste evenwicht, het klinkt mooi, maar het werkt niet. Het streven naar een prettige flow van doen en zijn blijft echter wel. Wat mij hierin heel goed helpt -ik deel dit omdat ik hoop dat het jou ook kan helpen- is veerkracht.

Wellicht ken je deze term al van Brené Brown (resilience, mocht je haar boek(en) in het Engels hebben gelezen). Zo niet, trouwens wel een leestip.

Ik ga haar theorie hier niet uiteenzetten, maar geef je mijn interpretatie van veerkracht (die natuurlijk wel is beïnvloed door Brené Brown).

Veerkracht

Je kunt je leven vergelijken met een veer. Het meest essentiële kenmerk van een veer is dat die, of je hem nu uittrekt of induwt, weer terugspringt naar zijn oorspronkelijke vorm. Dat is je basis, zeg maar je doel of je levenspad.

Op dat levenspad ga je nu eens linksaf, dan weer rechtsaf, sta je even stil of ga je met een ruk vooruit, maak je een omweg, snij je de weg af of sla je toch die zijweg in. Met andere woorden, het is geen rechte weg. Je reageert op omstandigheden, mogelijkheden, tegenvallers etc.

Wat je ook doet, het maakt niet uit. Want jij bent die veer, met alle daarbij behorende veerkracht. Het ene moment ga je volle kracht vooruit, het andere moment sta je volledig stil en dan heb je natuurlijk ook nog alle tussenliggende momenten.

Voel je dat je snelheid of stilstand niet klopt, spring je terug in de basisstand van je veer en kijk je wat voor jou op dat moment nodig is. Hoe bewuster je je hiervan bent, hoe meer veerkracht je hebt. En hoe vaker je veert, hoe makkelijker het wordt.

Wellicht vraag je je nu af wat de titel van dit blog, vlinderend door het leven met deze veer en veerkracht te maken heeft. Of niet. Hoe dan ook, waarom die vlinder?

Vlinder

Omdat ik zelf die veer een iets te strak gegeven vind, maak ik liever gebruik van het beeld van de vlinder. Hoe je van rust (zijn) naar actie (doen) en alle mengvormen komt, zie je terug in de ontwikkeling van de vlinder.

Anders gezegd, elke onderneming/actie bestaat deze vier fasen:

  1. Je hebt nieuwe ideeën/dromen – het vlindereitje wordt gelegd
  2. Vervolgens beweeg je in de richting van je droombeeld – de vlinderlarve
  3. Je bouwt momenten van rust, zelfreflectie, groei en zelfzorg in – de vlinderpop
  4. Dan komt de concrete actie, het uitvoeren van idee of droom – de vlinder ontpopt en vliegt uit

De vlinderfase heeft dan nog een extra dimensie waarin zowel zijn als doen elkaar afwisselen: de vlinder fladdert (vlindert) van bloem tot bloem, met als doel voldoende voedsel te vinden. De ene bloem is dichtbij, de ander wat verder weg of hogerop. En soms rust ze uit, op een veilige plek.

vlinder

Door je over te geven aan wat elk moment nodig heeft, soms focus (actie), soms niet (zijn), kun je veel flexibeler en adequater reageren op dat wat op dat moment op jouw pad komt. Al vlinderend beïnvloed je hoe je omgaat met elke situatie.

Zo vlinder ik door mijn leven en vlindert het leven ook door mij.

Met een warme groet,
Nicole

PS Moeite de juiste flow tussen zijn en doen te vinden? In een, gratis, inspirerend Zorg-goed-voor-jezelf-gesprek help ik je een stuk op weg. Mail (info@klipenklaarcoaching.nl) of bel/app mij (0647 820313) voor een afspraak. Tot gauw!

Rust in je hoofd?

Ken je dat verlangen naar rust in je hoofd? Een sterke wens om al die -malende- gedachten uit te kunnen zetten, omdat je nu toch echt wilt ontspannen?

Uit die gedachten, helemaal uit! En dan lekker zen zijn…

De vraag is: wil je die gedachten wel helemaal uitzetten? De vraag stellen is hem beantwoorden: volgens mij is die wens te rigoureus. Uiteindelijk heb je die gedachten wel nodig om je leven geregeld te krijgen.

Nu heb je natuurlijk gedachten en gedachten. Gedachten over wat er bijvoorbeeld allemaal met je kind/partner kan gebeuren onderweg naar school en werk, die wil je liever niet hebben.

Maar gedachten over de planning van de dag kunnen best nuttig zijn. Heb je in ieder geval iets te eten ’s avonds.

Wat ik hiermee wil aangeven is dat het behoorlijk prettig is om te kunnen denken. Prima vaardigheid die je niet compleet uit wilt schakelen. Je wilt er alleen meer controle over.

Meer controle?

Ja meer, geen volledige controle. Zo geef je jouw gedachten ook de vrijheid om los te kunnen gaan en met leuke, onverwachte ideeën aan te komen.

Je wilt dus je gedachten niet helemaal uitzetten en je wilt ze ook niet helemaal controleren: dat geeft ruimte. En ruimte geeft rust.

Tot nu toe was in dit blog al onze aandacht volledig gericht op ons hoofd, de plek waar al die gedachten, prettig en minder prettig, ontstaan. En zo gaat het eigenlijk de hele dag door: alle aandacht gaat naar ons hoofd. De rest van het lichaam krijgt relatief weinig aandacht.

Die ruimte, waar ik het hierboven over had, die ruimte die rust geeft, die kan je ook creëren door je aandacht van je hoofd af te halen en vervolgens helemaal te richten op je lichaam.

Aandacht voor je lichaam geeft rust

Dat aandacht geven, dat doe je natuurlijk best wel: je wast het, geeft het te eten en te drinken, laat het rusten (= slapen) en daagt het fysiek uit als je sport.

Helemaal prima natuurlijk. Alleen is het wel oppervlakkig, je zorgt ervoor dat het blijft draaien. Erg praktisch. Ga zo door. De aandacht echter waar ik het over heb gaat dieper.

Deze diepe, echte aandacht geeft je lichaam rust en vanuit die rust krijg jij toegang tot alle kennis en informatie die in jouw lichaam opgeslagen zit. En geloof mij, dat is heel veel info.

Deze lichaamsaandacht is niet moeilijk 😀. Belangrijk is wel dat je de tijd neemt en het stap voor stap doet.

Stap voor stap

  1. Zorg dat je op een plek bent waar je even niet gestoord kan worden. Ga lekker zitten, zet beide voeten op de grond en adem een paar keer in door je neus en uit door je mond. Doe je ogen dicht.
  2. Voel hoe je lichaam contact maakt met de stoel en je voeten stevig op de aarde staan. Voel je nog wat spanning, zucht dan nog een paar keer diep.
  3. Zeg dan, in gedachten, “Hé, hallo lichaam”.
  4. Geef jezelf én je lichaam de tijd om echt te ervaren wat deze begroeting met jullie doet. Herhaal desgewenst de groet.Wat merk je op? Reageert een bepaald lichaamsdeel heftiger, alerter of wellicht helemaal niet?
    Ervaar dit, zie je lichaam en erken het. Zonder oordeel.
    (Oordeelloos ervaren is best lastig, straf jezelf niet af als je merkt dat je wel een oordeel hebt. Zie en hoor je oordeel, bedank het, creëer in gedachten een wolk, zet daar je oordeel op en laat het in alle rust wegdrijven. Keer dan terug naar je lichaam en het ervaren van de reactie(s) van je lichaam.)
  5. In dit ‘hallo’ kan het ook helpen om je lichaam, of de delen die hard om aandacht vragen, fysiek aan te raken. Leg je hand erop en breng bewust je adem naar die plek.
  6. Als je er klaar voor bent, beweeg dan je tenen en je vingers, rek je even lekker uit en doe je ogen weer open. Als je dat prettig vindt, klop dan zachtjes met je handen langs je hele lichaam.
  7. Registreer je ervaring(en), gedachten, gevoelens en ideeën: maak een tekening of schrijf het op. Of vertel het aan een vriend(in).

Met een warme groet,
Nicole

PS Merk je dat dit een fijne oefening is, maar dat die gedachten toch steeds sterk terugkomen? Ga dan een stap verder en kom bij mij langs voor een inspirerend ‘Zorg-goed-voor-jezelf-gesprek’. Bel/app (0647 820 313) of mail (info@klipenklaarcoaching.nl) voor een afspraak. Tot gauw!

Durf jij ja tegen je droom te zeggen?

Achter je droom aangaan, daar zit een bepaald gevoel bij. Een niet al te goed gevoel. Sterker nog, er hangt een negatieve connotatie aan.

Want als je je dromen najaagt, dan ben je een flierefluiter. Jou hoeven we dan niet serieus te nemen, je bent niet te vertrouwen, je hebt en geeft geen basis.

Dat idee hangt heel erg sterk in de normen en waarden van onze maatschappij. Het belangrijkste in het leven is hard werken en via dat harde werken laat je zien wat je waard bent. Dromen hebben hierin geen plek. Nou ja, ok, als je slaapt, dan mag je dromen.

Dus het is best een flinke stap als jij ‘ja’ tegen jouw droom durft te zeggen en deze gaat verwerkelijken.

Nu heb je natuurlijk dromen en dromen. Hoe weet je dan of dit een droom is die recht uit je hart komt? Dat het echt om iets gaat waarin jij helemaal tot je recht komt? En niet een vage droom is gebaseerd op een mooi boek of een mooie film die je net hebt gezien? Heel simpel:

Stel jezelf een aantal gerichte vragen

Heel eenvoudig. Je hebt alleen jezelf en pen en papier nodig. Zorg ervoor dat je de tijd hebt en ook niet gestoord kunt worden. Maak het jezelf comfortabel, glaasje water, kopje thee erbij en geef dan antwoord op deze 4 vragen:

Wat zou ik doen als …

  1. Alles mogelijk was?
  2. Ik niet kan falen?
  3. Ik niet bang zou zijn voor wat anderen ervan zouden zeggen?
  4. Geld geen rol speelde?

Geef jezelf helemaal de vrijheid, laat alle dromen, wensen en ook mogelijke hindernissen maar bij je opkomen. Schrijf alles op. Let niet op spelfouten of op een mooie zinsopbouw, het gaat om de inhoud.

Komen er emoties bij je op? Helemaal prima! Die mogen er zijn. Schrijf ze erbij. Die maken hier compleet deel vanuit.

Als je klaar bent, lees dan alles door en leg het weg. Geef je onbewuste nu de tijd om hier verder mee aan de slag te gaan. Hoe lang? Een dag, een paar dagen, dit voel je nu zelf vast al heel goed aan.

Pak dan je tekst er weer bij en haal de wens/droom eruit die het sterkst bij jou binnenkomt. Misschien hoef je de tekst er helemaal niet bij te pakken, want weet je het al lang.

Stel jezelf dan de vraag:

“Wat kan ik nu doen, welke stap kan ik nu zetten?”

Het hoeft niet groots te zijn, mag wel natuurlijk, maar voel goed wat je nu gaat doen als eerste stap richting de verwezenlijking van jouw droom.

En doe dit ook. Zet die stap! Stel niet uit wat je vandaag al kunt doen. Weet dat het perfecte moment er nooit gaat komen. Want ja, je moet naar je werk, je kinderen moeten opgehaald worden en dan naar zwemles, muziekles of naar een vriendje.

Zo zijn er duizend-en-een redenen te verzinnen om die eerste stap niet te zetten. Jij, alleen jij, bent in staat om momenten voor jezelf te creëren. Grijp nu jouw moment, stel het niet uit, gun het jezelf.

Want een ja tegen je droom, is een ja tegen jezelf.

Met een warme groet,
Nicole

PS Is dit wat veel in 1 keer, te veel tekst of wil je de uitkomst nog wat verdiepen? Schrijf je dan in voor mijn -gratis- driedelige training “Leef vanuit je hart”. Hierin help ik je in drie eenvoudige stappen jouw wens(en) én hoe je die gaat verwerkelijken helder te krijgen, zodat je er ook daadwerkelijk mee aan de slag gaat. Klik hier om je in te schrijven.

Altijd gelukkig?

Komende zaterdag doe ik, als geluksbrenger, mee aan de geluksroute in Amersfoort*. Gewoon met de geluksplukkers delen wat mij het gelukkigst maakt. Hierdoor ben ik de afgelopen weken net iets meer dan anders druk met geluk.

Voor mij is geluk een momentopname, een staat van zijn. Niet iets waar je naar op zoek bent. Want zoek je geluk, krijg je al gauw het gevoel: “Eerst moet ik… (een partner vinden, de kinderen het huis uit krijgen, een nieuwe baan vinden, vul zelf maar in), en dan, ja dan word ik echt gelukkig.”

Gelukkig word je niet, je bent het.

En dat gelukkig zijn, dat vindt plaats op momenten. Kleine momenten, grote momenten. Maar altijd: momenten. Handig is dan wel dat je ook openstaat voor deze geluksmomenten.

Drie essentiële basiselementen voor dit ‘openstaan voor geluksmomenten’ zijn:

  1. Dankbaarheid
  2. Acceptatie
  3. Vertrouwen

Hiervoor verwijs ik je graag naar andere blogs die ik heb geschreven. Ik wil het nu namelijk met je over iets anders hebben.

Namelijk dat je niet volkomen gelukkig kunt zijn zonder ook ongelukkig te zijn.

Zonder donker geen licht, zonder pijn geen vreugde.

Gun jezelf daarom momenten van chagrijn, pluk ook eens dat moment van boosheid. Want juist die momenten zijn een drijfveer voor je. Boosheid relativeert, boosheid stimuleert. Je hoeft niet alles te accepteren zoals het is.

OK, jij bent helemaal goed zoals je nu bent. Of je nu blij, boos of chagrijnig bent, jij bent goed. Tegelijkertijd ben jij een lerend wezen, altijd op zoek naar iets wat jou stimuleert, naar iets nieuws om te leren, om te groeien, om jezelf te ontwikkelen.

Dan is het dus best wel eens handig, ja eigenlijk zelfs nodig om boos, gefrustreerd of chagrijnig te zijn. Want door die gevoelens kun je gaan kijken wat jou dan boos maakt, waarna je op onderzoek uitgaat hoe je die oorzaak weg kunt halen.

Houd hierbij wel voor ogen dat het om jou gaat. Wellicht ben je boos geworden omdat je collega iets tegen je zei. Hoe gemeen of hard dat ook was, het gaat niet om je collega, maar om jouw reactie. Die opmerking maakte iets los bij jou en dat ga je onderzoeken. Want jij bepaalt namelijk hoe je omgaat met en reageert op alles en iedereen om jou heen.

Stoot dus die momenten van boosheid niet af, maar gebruik het voor een zelfonderzoek. Zet een stap opzij en bekijk wat jij kunt doen om niet meer boos te zijn. Ga ontdekken wat jij nodig hebt om weer een geluksmoment te ervaren.

Dit zelfonderzoek doe je stapsgewijs:

1. Gun het jezelf boos te zijn

Je bent boos (of welk negatief beladen emotie op dat moment speelt) en daar is helemaal niets mis mee. Dit is een volkomen logische reactie. Iets in jou is wakker geworden en de emotie die daarbij hoort wil eruit. Dat is goed. Dat mag. Sterker nog, dat hoort er gewoon bij.

Dus je bent boos en dat mag, het is goed. Maar wat dan?

De volgende stap is je boosheid ventileren. Want als je het opkropt, heb je kans dat je het gevoel weg gaat stoppen (“Ja, eh, nu even niet hoor, daar is dit niet het juiste moment voor”). Met als gevolg dat het op een ander moment tot een waanzinnige explosie komt. Jij als vulkaan, minder prettig.

2. Ventileer je boosheid

Hoe? Tja, ik kan allerlei tips geven, maar dat is per persoon natuurlijk zeer verschillend. De een vindt het heerlijk om een boksbal een hengst te geven. Zelf krijg ik bij de gedachte alleen al pijn in mijn handen.

Mij helpt flink mopperen als een goede uitlaatklep. Of ik ga hardlopen, heerlijk alle emoties in een sprint eruit rennen. Een vriendin bellen kan ik je ook aanraden. Belangrijk hierbij is dat je jezelf echt de tijd geeft.

3. Kijk wat je anders kan doen

Als laatste kijk je dan wat jij kan doen om jouw reactie te veranderen. Dit kan best een flinke stap zijn, want bij veranderingen speelt angst altijd een rol. Maar je was boos (of gefrustreerd), weet je nog? En dat wil je niet meer. Dus dit is je kans om het aan te pakken!

Durf in dit zelfonderzoek ook echt eerlijk naar jezelf te zijn. Stel je open, eerlijk en nieuwsgierig op. Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.

En, ook heel belangrijk: wees je bewust dat het antwoord echt in jezelf te vinden is. Het gaat namelijk om jouw reactie op een opmerking, een situatie, een gebeurtenis etc. Het gaat erom dat je jouw reactie verandert.

Als laatste:

4. Gebruik de energie van je negatieve emotie

Al die emoties, daar zit best veel energie in. Gebruik die energie als duwtje in de rug. Dit wil je niet meer, toch? Denk aan je boosheid vanuit deze gedachte en laat dat jouw drijfveer zijn.

De verandering zit in jou. Jij bent je gedachten niet. Jij bepaalt hoe jij reageert!

Denk je nu ‘Leuk zo’n stappenschema, maar zo lastig om alleen te doen?’ Neem contact met mij op, dan kijken wij samen in een Zorg goed voor jezelf-gesprek hoe ik je hierbij kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

* Maak de Amersfoortse geluksbrengers gelukkig en kom geluk plukken zaterdag en/of zondag 20 en 21 mei 2017! Kijk op www.geluksroute033.nl voor alle informatie.

Is lui zijn slecht?

Luiheid is des duivels oorkussen. Ken je dat spreekwoord? Lui zijn is een zonde. Werken, dat is goed voor je. Hard werken, dat is echt goed voor je.

Niet zomaar hard werken: je moet ook doorgaan. Niet zeuren, klagen of mopperen. Gewoon doorgaan. Tot je erbij neervalt. Dat je erbij neervalt wordt zelfs nog wel eens gezien als een heroïsche daad: gestorven in het harnas. Beter kan haast niet!

Waarschijnlijk (hopelijk) voel je het al aankomen: ik ben het er niet mee eens.

Er zit een grens aan wat de mens kan. Bij de een is die grens wat eerder bereikt dan bij de ander. Eens. Alhoewel? Zou het niet zo zijn dat die ander beter is in het verleggen van zijn of haar grenzen? Anders gezegd: is die ander beter in het uitschakelen van zijn of haar gevoel?

Mijn vriend komt de laatste tijd bijna elk week wel een keer thuis met de mededeling dat er weer een collega ziek thuis zit met een burn-out. Of de reden hiervoor nu privé, zakelijk of op beide terreinen ligt, feit is dat ze ziek thuis zitten.

Ziek omdat ze teveel van zichzelf hebben gevraagd

Laatst voelde ik mij niet lekker. Ik had slecht geslapen, was ook ongesteld geworden en had een lekkere dreun in mijn hoofd, wordt dit hoofdpijn of niet? De timing kon niet slechter: ik wilde van alles doen die dag: Weetjes schrijven, website bijwerken, nog wat contacten aanhalen…

Ik weet dat actie altijd nog beter is dan helemaal niets doen. Want bij dat laatste zak je nog meer in elkaar, voel je je nog lamlendiger dan je eigenlijk bent. Daarom besloot ik 1 actie uit te kiezen en daar in elk geval zo goed mogelijk aandacht aan te besteden.

Zo goed mogelijk. Het hoefde niet af, alles wat ik deed was gewoon mooi meegenomen.

Door deze instelling heb ik die dag uiteindelijk nog best veel gedaan. Tussen het luieren door zeg maar :).

Ik heb deze dag zelfs een naam gegeven: mijn slomo-slak-dag. Een dag waarop niets moet, waarop je geen resultaat hoeft te leveren. Je gunt het jezelf in feite om heel erg langzaam en sloom te zijn. Lekker lui.

Mijn antwoord op de vraag in de titel van dit blog, “Is lui zijn slecht?”, is dus een hele luide en duidelijke nee. Een stapje terug doen is juist goed. En af en toe helemaal geen stap verzetten, dat is echt heerlijk.

Uiteindelijk zijn dit allemaal kleine stapjes die je helpen het juiste evenwicht te vinden tussen actie en rust. Een evenwicht dat ervoor zorgt dat je, op het voor jou juiste tempo, alles wat jij wilt realiseren ook echt voor elkaar krijgt. En dat zonder energieverlies. Sterker nog, je krijgt er meer energie van!

Merk je dat jij dit prettige evenwicht ook wilt bereiken, maar weet je even niet hoe je dat voor elkaar kunt krijgen? Neem contact met mij op -bel: 0647 820 313 of mail: info@klipenklaarcoaching.nl-, dan kijken wij samen in een ‘Zorg goed voor jezelf-gesprek’ hoe ik jou hierbij kan helpen.

Tot gauw!

Met een warme groet,
Nicole

Daadkracht

“Feel the fear, and do it anyway”

Deze tekst prijkt op een helderrode kaart die ik ruim anderhalve week geleden kreeg op het Grote Coachloper Netwerkevent.

Mijn heerlijk puberende tienerzoon zag deze kaart prijken op mijn vensterbank en kwam gelijk met een aantal voorbeelden, waarom hij dit een “onzin tekst” vond. Bijvoorbeeld: je ziet een kuil vol met hongerige leeuwen, je voelt je angst en stapt toch de kuil in.

Eh, ja. Lekker dan. Dat was nou net even niet de bedoeling van deze tekst.

Toch voelt de kaart voor mij nog heel erg goed, juist omdat het daadkracht stimuleert. Nu dan wel met 1 nuance, namelijk de overpeinzing: “Ga ik hier dood aan?”.

Is het antwoord ja (als je in die kuil met hongerige leeuwen stapt, om maar wat te noemen), dan doe je het dus niet. Is het antwoord nee, dan zeg ik: “Ga ervoor!”.

Ik heb dit de afgelopen weken veelvuldig gedaan en ik kan je verzekeren: dit voelt zo ontzettend lekker. Een voorbeeld:

Op ditzelfde netwerkevent had ik een speedcoachgesprek gepland met een branding coach. Toen ik hem zag, realiseerde ik mij dat ik hem wel vaker had gezien en dat iets in hem, in zijn gedrag, mij enorm irriteerde.

Tja, wat nu? Gewoon het gesprek over mijn branding aangaan? Dat kan, maar zou ik daar wat aan hebben? Of zou ik alles wat hij zei aanhoren en daarna, vanuit die irritatie, aan de kant schuiven?

Met de kaart nog in mijn tas (“Feel the fear, and do it anyway”), trok ik de stoute schoenen aan en vertelde hem dat ik iets heel anders met hem wilde bespreken, namelijk mijn irritatie. Anders gezegd: je zit in mijn allergie en ik wil weten wat dit is, want daar heb ik wat te leren.

Het was natuurlijk even schakelen voor hem, maar wij hadden vervolgens een heel boeiend gesprek. Omdat wij slechts een korte tijd tot onze beschikking hadden, het was tenslotte een speedcoachgesprek, bood hij (!) aan om een afspraak te maken om samen verder hierover te praten.

#andididnotdie

Sterker nog, ik kwam zelfs heel erg vrolijk uit dit gesprek, “best een geschikte vent” :).

Uitstelgedrag, omdat je ergens een aarzeling of angst voelt. Het is zo jammer. Want dit leidt uiteindelijk tot stilstand.

Terwijl daadkracht, het ‘gewoon doen’, tot de verandering leidt die je wilt zien en die je uiteindelijk ook lekkerder in je vel doet zitten.

Je stopt met roken, je houdt je dieet vol, je zegt je baan op. Wat het ook is, het is echt eng om eraan te beginnen, die eerste stap is vreselijk. Maar het uiteindelijke resultaat is zoveel prettiger, je voelt je zo’n stuk beter.

Want je weet eigenlijk ook wel: doe je het niet, dan trek je later de haren uit je hoofd van spijt. Dan heb je nog steeds die baan waar je elke dag van baalt of steek je toch maar weer een sigaret op, terwijl je weet dat het zo ongezond is…

Daadkracht geeft je vleugels ;). Even gejat van de reclameslogan van Red Bull, met een knipoog, maar het is wel gewoon waar.

Dus ik zou zeggen: ga ervoor, gewoon doen.

daadkracht

Mocht je toch nog wat drempelvrees tegenkomen, aarzel dan a.j.b. niet om contact met mij op te nemen, ik help je graag die drempel op en over te stappen.

Met een warme groet,
Nicole

Wat is jouw moment van verstilling?

De afgelopen weken heb ik best veel mensen gesproken. Wat mij opviel was dat ze het allemaal zo druk hadden. Nu is dit natuurlijk al een tijdje best hip, dat druk hebben.

Ben je druk, dan hoor je er namelijk bij. Overdag werk je, die to-do-lijst wil maar niet af. Dan nog even sporten en/of met je kinderen bezig en daarna eten met vrienden. Kortom, een goed sociaal leven.

Tussendoor ben je ook aanwezig op de diverse sociale media. Facebook, Twitter, Instagram, Snapchat… Je wilt natuurlijk ook niets missen. Want wat zal je vriendin wel niet van je denken als je haar volgende week spreekt en jij weet niet dat zij een paar dagen op Texel zat???

Eigenlijk geen wonder dat er steeds meer mensen thuis komen te zitten met een burn-out.

Wij vergeten in al onze drukke bezigheden namelijk dat wij mensen drie essentiële onderdelen hebben: lichaam, geest en ziel.

  • Je lichaam, daar zorg je voor door o.a. regelmatig en gezond te eten en door te sporten.
  • Voor je geest zorg je door je hersenen te gebruiken: op je werk, thuis alles organiseren, boeken lezen, opleidingen volgen, etc.
  • Je ziel, daar zorg je voor door bijvoorbeeld te mediteren.

Belangrijk kenmerk van die eerste twee is dat zij wel goed laten weten dat zij er zijn. Je geest helemaal. Die heeft echt een harde stem. Die krijgt ook in onze opvoeding, sowieso in onze maatschappij, heel veel aandacht en heeft zo alle mogelijkheden gehad om flink te groeien.

Je ziel daarentegen valt een beetje buiten de boot.

Groot ‘nadeel’ van je ziel is dat haar stem best zacht is. Het is meer een fluistering. Moeilijk te horen als je altijd geluid om je heen hebt: op je werk, vanuit de sociale media en laat ik hier zeker niet alle ‘live’ contacten vergeten. Zoals ik al zei, druk, druk, druk.

Zorgen voor je ziel betekent zijn. Niets meer en niets minder. Het volledige tegenovergestelde van doen. Zijn. Gewoon zijn. En geloof me, het is helemaal niet moeilijk.

Dit zijn kan namelijk op ontzettend veel manieren. Mediteren natuurlijk. Maar het kan ook als je bijvoorbeeld groenten staat te snijden voor het eten. Maak je gedachten leeg en focus op het snijden. Je snijdt. Dus.

Of neem een moment extra voor jezelf als je op de wc zit. Focus op je ademhaling en zit. Heel gemakkelijk.

verstilling

Je last zo een pauze in. Even doe je een stapje terug, kom je op adem. Een moment van verstilling in de hectiek van je bestaan.

Wat is jouw moment van verstilling? En lukt het je om elke dag jouw moment te pakken?

Heb en houd je hier moeite mee? De Klip en Klaar Methode biedt jou vele handvatten om de rust echt te vinden en als een rots in de branding te staan terwijl de storm van het leven om jou heen raast.

Neem nu contact met mij op voor een vrijblijvend Zorg goed voor jezelf-gesprek, dan kijken wij samen naar wat jou verder kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

Prettige gronding?

“Ja, maar ik wil haar toch niet teleurstellen?”

Ria is aan het winkelen met een vriendin. Ze weet dat er in een winkel aan het einde van de straat een hele mooie broek te koop is. Daar wil ze heen. Alleen haar vriendin heeft andere winkels in gedachten. Wat doet Ria?

Je hebt de eerste regel in dit blog al gelezen, dus je vermoedt vast al wat Ria gaat doen. Ze geeft toe aan de wens van haar vriendin. Vriendin blij, Ria ook wel. Enigszins… Toch… Wel.

Nee dus. Ria is eigenlijk helemaal niet blij. Ze baalt. Flink. Want nu kan ze een andere keer alsnog de stad in. Als ze er nog een keer tijd voor vrij kan maken in haar drukke agenda. En zou de broek er dan überhaupt nog zijn?

Waarom gaf ze dan toch toe aan de wens van haar vriendin?

Ria wilde de teleurstelling voorkomen én zo de lieve vrede bewaren. Want ze kent haar vriendin goed, die kan echt mopperen als ze haar zin niet krijgt. En daar heeft Ria geen zin in, want het moet wel een gezellige middag worden.

De vraag is toch of het wel zo’n gezellige middag is. Voor haar vriendin vast wel. Maar voor Ria?

Ria wil zo ontzettend graag een gezellige middag hebben en vermijdt daarom koste wat het kost een confrontatie. Dit doet ze door haar eigen wensen opzij te schuiven en zich te confirmeren aan de wensen van haar vriendin.

Het is een manier. Ontegenzeglijk. Maar ik betwijfel het ten zeerste dat Ria het naar haar zin had.

Maar goed, hoe kan Ria duidelijk laten weten wat zij wil zonder dat ze haar vriendin passeert? Zeker omdat ze het al zo gewend is altijd haar zin te krijgen.

Dat laatste, dat die vriendin het gewend is dat Ria heel toegeeflijk is, dat is heel belangrijk hier. Of het wel of niet aardig is van de vriendin laat ik hier nu even buiten beschouwing. Het gaat mij om Ria en haar reactie.

Ria geeft snel toe, bang voor gemopper en misschien zelfs ruzie. En dit straalde zij -onbewust- al uit. Voordat ze überhaupt had gezegd dat zij graag naar dat winkeltje wilde.

In feite zei Ria’s hele uitstraling: “Ik zeg wel dat ik naar die winkel wil, maar als jij dat niet wilt, dan doen wij dat niet hoor.” En daar reageert haar vriendin op.

Het is dus allereerst heel belangrijk dat Ria zich deze instelling bewust wordt. Waar die vandaan komt is ook leuk om te onderzoeken, maar dat hoeft niet. Het gaat mij echt om dat bewust zijn van die instelling.

Stel je voor dat jij Ria bent. En je bent je bewust van die instelling. Wat dan? Kun je die dan veranderen? Want die wil je niet.

Ja, dat kan. En het is ook helemaal niet moeilijk.

Het enige wat je hoeft te doen is je voorafgaand aan je afspraak even goed te gronden.

In 4 stappen een prettige gronding

  1. Stel je voor dat er vanuit je stuitje een buis loopt, regelrecht de aarde in. Dit is jouw gronding. Jouw eigen, unieke verbinding met de aarde. Door er je naam en de datum van de dag (of het woordje ‘nu’) op te zetten, zorg je dat jouw gronding weer helemaal op jou en het hier-en-nu is afgestemd.
  2. Verplaats dan je aandacht naar je voeten. Vanuit je voetzolen schieten wortels de aarde in. Deze wortels vraag je dan de energie van de aarde door jouw benen omhoog te laten komen, tot in je bekken. Alles wat even niet van belang is, voor jou, op dit moment, verdwijnt weer via je gronding de aarde in.
  3. Ga dan met je aandacht naar je kruin en zie dat er net iets boven je kruin een zon staat. Dat is jouw zon. Via die zon maak je contact met het universum (of het al, de kosmos hoe je het noemen wilt) en vraag je die zijn energie door jou heen te laten stromen, naar binnen via je kruin en dan via je ruggengraat naar je bekken.
  4. Daar vermengt de kosmische energie zich met de aarde-energie en een klein gedeelte stroomt weer omhoog, via het midden van jouw lichaam door je kruin naar buiten, je aura in.

gronding

Met een prettige gronding sta je stevig

Door je goed te gronden sta je veel steviger en, om het voorbeeld van Ria te gebruiken, zal je veel steviger jouw wens naar die winkel te willen, uiten. De ander zal daar makkelijk in mee gaan en wellicht ook met een eigen voorstel komen, bijvoorbeeld:

“OK, en dan kunnen we daarna naar die schoenenwinkel, ik zoek nog nieuwe laarzen.”

Ria heeft mij al verteld hier veel baat bij te hebben, laat je het mij weten via een reactie op deze blog als het jou ook helpt?

Om je te helpen heb ik een meditatie voor het gronden opgenomen. Deze meditatie is onderdeel van mijn online intuïtie training, maar ik deel hem graag met je.

Met een warme groet,
Nicole

Herken jij je in Ria en merk je dat je, naast de gronding, meer hulp kunt gebruiken? Aarzel niet en neem contact met mij op. Dan kijken wij wat wij voor elkaar kunnen betekenen.

Voornaam (*)

Achternaam

Mailadres (*)

Telefoon

Onderwerp

Je vraag of extra informatie

Beer of zon, welke kies jij?

Ik denk, dus ik besta (Cogito ergo sum). Dit zei Descartes, de Franse filosoof uit de 17e eeuw die met zijn eigen filosofische systeem de basis legde voor het rationalisme.

Hij had gelijk, Descartes. De kracht van het denkende brein is waanzinnig. Als je ziet wat de mens allemaal al voor elkaar heeft gekregen door die ratio prominenter in beeld te zetten.

Alleen, je ratio doet het niet alleen. Jij bent zoveel meer dan alleen je gedachten.

Jij bent namelijk in staat om die gedachten te sturen

[Lees meer…]