Overgave – lijden of leiden?

Overgave. Dit woord kwam tijdens een meditatie bij mij naar boven. Heel indringend. Ik kon er niet omheen. Dat wilde ik wel, er heel stilletjes omheen lopen. Weg van dat woord. En vooral, weg van alle associaties, alle plaatjes die ik bij dit woord heb. Je begrijpt het al, dat lukte niet. Het woord bleef mij prikkelen. Oké, dan maar aandacht geven: Overgave ‘in the spotlight’.

Zoals ik al zei, ik heb allerlei associaties bij het woord Overgave. Het eerste beeld dat ik zie, zijn eendenkuikentjes, zeer volgzaam achter hun moeder aan. Die moeder leidt, die beschermt, die weet alles. Dat roept bij mij vervolgens de associatie op van sektes waarin de leiders hun volgelingen volledig monddood hebben gemaakt. De wil van de volgelingen, hun eigen wil, is heel ver te zoeken. Zij volgen de wil van de leider.

Gelijk popt er een nieuw beeld voor mij op: het beeld van biddende mensen, vol overgave geknield in een gebedshuis voor een altaar. Hun lot en sturing hebben deze mensen in handen van een hogere orde gelegd.

Terwijl deze beelden zo langskomen, word ik mij bewust hoezeer dit opgelegde beelden zijn. ‘Geef je over’ en ‘Het is nu eenmaal zo’. Dit zijn zinnen die bij mij bij het horen van het woord ‘Overgave’ gelijk oppoppen. Nu ik er zo naar kijk, voel ik dat deze zinnen en beelden niet van mij zijn, ze zijn via mijn opvoeding, opleidingen en heel waarschijnlijk ook via de diverse (sociale) media bij mij gekomen. Ik heb ze, gehoorzaam en volgzaam meisje dat ik was, zo overgenomen.

Aan die gehoorzaamheid heb ik behoorlijk wat grenzen gesteld de afgelopen jaren en deze meer en meer naar gehoorzaamheid aan mijzelf weten te draaien. Genoeg om nu mijzelf de kritische vraag te stellen: “Horen deze beelden wel bij het oorspronkelijke woord overgave?” Een vraag die in eerste instantie uitnodigt tot een etymologisch onderzoek. Dat onderzoek laat ik graag aan de experts over. Ik stel dus een andere vraag:

“Zitten er meerdere kanten/betekenissen aan Overgave”?

Deze vraag roept gelijk beelden op van mensen die zich vol overgave storten op het verwerkelijken van hun droom en op het voor elkaar krijgen, bij voor- én tegenspoed, van een taak.

Ik zie een houtsnijder die vol overgave werkt aan de creatie van een houtsnijwerk, op ontdekking langs de nerven van het hout waaraan hij werkt. Dan krijg ik het beeld van een kunstschilder die geduldig penseelstreek na penseelstreek op het doek plaatst, vol van de emotie die uit het schilderij tevoorschijn wil komen. Vervolgens zie ik sporters die zich vol overgave storten op hun training.

Allen met het doel iets moois neer te zetten: een droom, een kunstwerk, een prestatie. Hierin is helemaal geen sprake van je lot en sturing in andermans handen leggen. Hier leeft een besef dat de verantwoordelijkheid voor het slagen volledig bij de man/vrouw in kwestie zelf ligt. Hij/zij heeft het volledige eigenaarschap.

Nu ik dit zo bekeken heb, wil ik het woord overgave ook op situationeel niveau bekijken.

Want wat wil overgave aan de situatie waarin je je bevindt zeggen?

Een situatie is. Dit is voor mij een vaststaand feit. Wat er daarvoor ook gebeurd is, hoe je ook in een situatie beland bent, de situatie is. Bijvoorbeeld: je hebt een baan, verdient er goed mee, je leidinggevende is blij met je en je hebt best leuke collega’s. Toppie! Echter, je wordt er niet blij van. Je haalt er helemaal geen vreugde, plezier, energie of tevredenheid meer uit. Integendeel, aan het einde van de dag ben je leeg. Op.

Overgave kan er dan zo uitzien:

  1. Je geeft je over aan de situatie en leunt achterover: “Ik heb hiervoor gekozen. Het is zoals het is. Hier heb ik nu mee te leven. Zo goed en zo kwaad als ik kan.” Niet klagen en je eigen gevoel aan de kant zetten. Iedereen zegt dat je boft met deze baan, je leidinggevende is blij met je. Je bent er ook goed in. “Doe niet zo moeilijk, stel je niet aan, zet die knop om en wees blij met wat je hebt.”
    Volledige acceptatie van de situatie.
  2. Je stapt in de actiestand. Dit kan door:
    1. een, in de ogen van anderen, rigoureuze beslissing te nemen: je neemt ontslag. Hiermee stap je in een keer uit de situatie en stopt al je energie -vol overgave- in het vinden van een nieuwe functie.
    2. je kijkt hoe je in je bestaande baan dusdanige veranderingen aan kunt brengen dat je werk jou wel weer energie oplevert. Of dat dit kan door een andere functie bij hetzelfde bedrijf te krijgen. Je geeft je dus over én tegelijkertijd ga je kijken wat je zelf kunt doen om de situatie te verbeteren.

Vooral die laatste situatie vind ik erg boeiend. Je geeft je over aan de situatie én kijkt hoe je de regie toch in eigen handen kunt houden. Dit is wat bijvoorbeeld Mandela en Joseph Oubelkas deden tijdens hun gevangenschap. Ze zaten opgesloten, ja. Maar hun geest hielden ze vrij en ze maakten gebruik van elke kleine bewegingsruimte die ze kregen.

leiding behouden in overgave

Vrije overgave?

Ik zie nu waarom bij mij ‘overgave’ zo duidelijk naar voren kwam tijdens de meditatie. De situatie waar ik in zit is zoals ‘ie is. Het gaat erom hoe ik er zelf op reageer:

  • Ga ik in verzet, lees klagen of gewoonweg negeren?
  • Accepteer ik het, geef ik mij over en wacht ik af wat er gebeurt? Of
  • Kan ik de situatie accepteren en dan bekijken hoe ik er het meeste van kan leren én er het beste van kan maken?

Voor mij is de conclusie helder. Ik heb altijd de keuze: wil ik lijden of leiden? En zolang er ruimte is om te leiden, ruimte die ik zelf kan creëren, is er helemaal niets mis met overgave.

Warme groet, Nicole

PS Wordt het bij jou toch vaak lijden en wil je daar nu toch echt verandering in aanbrengen? Aarzel niet en neem contact met mij op: 0647 820 313 / nicole@klipenklaarcoaching.nl. We bespreken of en hoe ik jou hiermee kan helpen. Geheel vrijblijvend, altijd inspirerend.

Hoe zichtbaar ben jij?

Zichtbaar zijn, jezelf laten zien, is met de middelen die wij nu tot onze beschikking hebben, denk aan Facebook en Instagram, helemaal niet moeilijk meer. Appeltje eitje, eigenlijk wel.

Toch is alles wat je zo in het algemeen laat zien, of het nu op de sociale media of niet is, slechts een deel van jou. Vaak het positieve deel, het vrolijke, optimistische, geslaagde deel.

Een deel is niet het geheel. Want jij bent meer dan dat. [Lees meer…]

Verkeerde keuze?

Keuzes maken, het blijft moeilijk. Ga je wel of niet een opleiding volgen, op zoek naar een nieuwe baan, of met een vriendin op vakantie? Of stel je je keuze nog even uit, omdat je het echt nog niet weet?

Je kiest. Zelfs als je geen keuze maakt, kies je ook. Je maakt de keuze voor stilstand.

Dat een keuze maken zo moeilijk is, komt door de angst een verkeerde keuze te maken. Want ja, als je voor A kiest, valt B af. En dat is toch best jammer. Of je gaat de opleiding volgen en het blijkt helemaal niet te bieden wat je had verwacht.

Wikken en wegen om die vermaledijde verkeerde keuze te voorkomen.

Toch vraag ik mij af:

Bestaat er wel zoiets als een verkeerde keuze?

[Lees meer…]

Oordeelloos?

In de meivakantie heb ik mij verdiept in de 7 spirituele wetten van succes van Deepak Chopra. Een onderdeel van de wet van pure potentialiteit blijft sindsdien bij mij rondspoken: oordeelloos zijn.

Pure potentialiteit is dat je innerlijk punt van referentie je eigen ziel is. Dit staat haaks tegenover de beïnvloeding door objecten van buitenaf, zoals streven naar goedkeuring van anderen.

Deze pure potentialiteit bereik je door stilte, meditatie, regelmatig contact met de natuur en het afzien van oordelen.

Die eerste drie zijn al praktisch een vast onderdeel in mijn leven. Die laatste echter, het afzien van oordelen, is toch eigenlijk best wel lastig. [Lees meer…]

Ben ik wel goed genoeg?

De afgelopen dagen waren lastig. Ik plande heel veel, maar uitvoeren, ho maar. Ik liet mij heel makkelijk verleiden tot kleine uitjes, even naar Ikea, lunchen met een tante, bijpraten met een vriendin…

Heerlijk uitstelgedrag. Ik wilde wel, maar twijfelde. “Best lastig. Laat ik eerst dit doen, dan kan ik… Ach, nee, dit moet ook eerst en dan…”. Zo is er weer een dag voorbij, maar dat wat ik eigenlijk wilde doen, dat liet ik liggen.

“Ik kan het toch niet. Ik ben niet goed genoeg.” [Lees meer…]

Gun jij jezelf je eigen plek?

Tijdens een gesprek afgelopen maandag met een collega coach over “Verlangens” kwam als vanzelf deze vraag naar boven:

“Gun jij jezelf je eigen plek?”

Zelfvertrouwen is hiervoor belangrijk. Vertrouw je genoeg op jezelf, op al je eigenschappen en kwaliteiten om te gaan staan voor wie jij bent? [Lees meer…]

Onzekerheid, angst en zelfvertrouwen, een gezellig drietal

Vertrouwen. Vertrouwen in jezelf.

Het is de rode draad van mijn groei en ontwikkeling. En ik merk steeds weer: niet alleen van mij.

Vertrouwen gaat diep. Het is breed, het heeft zo ontzettend veel aspecten. Al een tijdje wil ik erover schrijven, maar iets houdt mij tegen. Iets? Tja, niet zomaar iets. Ik weet best wel wat het is:

Onzekerheid

Onzekerheid of iemand überhaupt wel geïnteresseerd is in wat ik schrijf. Of het wel klopt wat ik schrijf. Of het wel goed is. En wanneer het dan echt goed is.

Vraag jij je wel eens af: Hoe kom ik van die onzekerheid af? Ik wel, vaak genoeg. De afgelopen tijd heb ik ervaren, dat als je ervan af wilt, je jezelf een andere vraag kunt stellen: [Lees meer…]

Genieten

Genieten. Daar gaat het mij om. In essentie. Gewoon genieten. Hier wil ik een voorbeeld in zijn, om jou te inspireren meer te genieten van je leven.

Het beeld dat ik krijg als ik aan genieten denk, is dat ik op een kleine heuvel sta, mijn handen gespreid richting de lucht. Ik geniet van de vrijheid daar op die heuvel. Ik geniet van de natuur om mij heen, van de frisse lucht die ik opsnuif. Ik hoor vogels fluiten, het ruisen van een beekje, ritselende bladeren aan de bomen.

Dat is mijn genieten in het groot. Helemaal één zijn met de natuur.

Genieten kan natuurlijk ook in het klein. Een kopje thee of cappuccino met een vriendin. De glimlach van een wildvreemde midden op straat.

Voor mij is ‘zijn’ het geheim van genieten. Gewoon zijn. Accepteren wie en wat ik ben en dat ik goed genoeg ben. Dit klinkt heel gemakkelijk, maar ik weet hoe moeilijk het is. [Lees meer…]

Angst is een slechte raadgever

Angst is een slechte raadgever, een waarheid als een koe. Bij veel mensen zie ik dat ze hun angst uit de weg gaan, het afstoten. Dat lijkt in eerste instantie een prima reactie, de angst is weg, je kunt verder. Alleen, de angst komt terug, en wel precies op het moment dat je het echt niet kunt gebruiken en altijd onverwachts. Vaak zelfs nog groter dan de angst in eerste instantie was.

Maar wat dan? Mijn tip: accepteer en omarm je angst. [Lees meer…]