Altijd gelukkig?

Komende zaterdag doe ik, als geluksbrenger, mee aan de geluksroute in Amersfoort*. Gewoon met de geluksplukkers delen wat mij het gelukkigst maakt. Hierdoor ben ik de afgelopen weken net iets meer dan anders druk met geluk.

Voor mij is geluk een momentopname, een staat van zijn. Niet iets waar je naar op zoek bent. Want zoek je geluk, krijg je al gauw het gevoel: “Eerst moet ik… (een partner vinden, de kinderen het huis uit krijgen, een nieuwe baan vinden, vul zelf maar in), en dan, ja dan word ik echt gelukkig.”

Gelukkig word je niet, je bent het.

En dat gelukkig zijn, dat vindt plaats op momenten. Kleine momenten, grote momenten. Maar altijd: momenten. Handig is dan wel dat je ook openstaat voor deze geluksmomenten.

Drie essentiële basiselementen voor dit ‘openstaan voor geluksmomenten’ zijn:

  1. Dankbaarheid
  2. Acceptatie
  3. Vertrouwen

Hiervoor verwijs ik je graag naar andere blogs die ik heb geschreven. Ik wil het nu namelijk met je over iets anders hebben.

Namelijk dat je niet volkomen gelukkig kunt zijn zonder ook ongelukkig te zijn.

Zonder donker geen licht, zonder pijn geen vreugde.

Gun jezelf daarom momenten van chagrijn, pluk ook eens dat moment van boosheid. Want juist die momenten zijn een drijfveer voor je. Boosheid relativeert, boosheid stimuleert. Je hoeft niet alles te accepteren zoals het is.

OK, jij bent helemaal goed zoals je nu bent. Of je nu blij, boos of chagrijnig bent, jij bent goed. Tegelijkertijd ben jij een lerend wezen, altijd op zoek naar iets wat jou stimuleert, naar iets nieuws om te leren, om te groeien, om jezelf te ontwikkelen.

Dan is het dus best wel eens handig, ja eigenlijk zelfs nodig om boos, gefrustreerd of chagrijnig te zijn. Want door die gevoelens kun je gaan kijken wat jou dan boos maakt, waarna je op onderzoek uitgaat hoe je die oorzaak weg kunt halen.

Houd hierbij wel voor ogen dat het om jou gaat. Wellicht ben je boos geworden omdat je collega iets tegen je zei. Hoe gemeen of hard dat ook was, het gaat niet om je collega, maar om jouw reactie. Die opmerking maakte iets los bij jou en dat ga je onderzoeken. Want jij bepaalt namelijk hoe je omgaat met en reageert op alles en iedereen om jou heen.

Stoot dus die momenten van boosheid niet af, maar gebruik het voor een zelfonderzoek. Zet een stap opzij en bekijk wat jij kunt doen om niet meer boos te zijn. Ga ontdekken wat jij nodig hebt om weer een geluksmoment te ervaren.

Dit zelfonderzoek doe je stapsgewijs:

1. Gun het jezelf boos te zijn

Je bent boos (of welk negatief beladen emotie op dat moment speelt) en daar is helemaal niets mis mee. Dit is een volkomen logische reactie. Iets in jou is wakker geworden en de emotie die daarbij hoort wil eruit. Dat is goed. Dat mag. Sterker nog, dat hoort er gewoon bij.

Dus je bent boos en dat mag, het is goed. Maar wat dan?

De volgende stap is je boosheid ventileren. Want als je het opkropt, heb je kans dat je het gevoel weg gaat stoppen (“Ja, eh, nu even niet hoor, daar is dit niet het juiste moment voor”). Met als gevolg dat het op een ander moment tot een waanzinnige explosie komt. Jij als vulkaan, minder prettig.

2. Ventileer je boosheid

Hoe? Tja, ik kan allerlei tips geven, maar dat is per persoon natuurlijk zeer verschillend. De een vindt het heerlijk om een boksbal een hengst te geven. Zelf krijg ik bij de gedachte alleen al pijn in mijn handen.

Mij helpt flink mopperen als een goede uitlaatklep. Of ik ga hardlopen, heerlijk alle emoties in een sprint eruit rennen. Een vriendin bellen kan ik je ook aanraden. Belangrijk hierbij is dat je jezelf echt de tijd geeft.

3. Kijk wat je anders kan doen

Als laatste kijk je dan wat jij kan doen om jouw reactie te veranderen. Dit kan best een flinke stap zijn, want bij veranderingen speelt angst altijd een rol. Maar je was boos (of gefrustreerd), weet je nog? En dat wil je niet meer. Dus dit is je kans om het aan te pakken!

Durf in dit zelfonderzoek ook echt eerlijk naar jezelf te zijn. Stel je open, eerlijk en nieuwsgierig op. Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.

En, ook heel belangrijk: wees je bewust dat het antwoord echt in jezelf te vinden is. Het gaat namelijk om jouw reactie op een opmerking, een situatie, een gebeurtenis etc. Het gaat erom dat je jouw reactie verandert.

Als laatste:

4. Gebruik de energie van je negatieve emotie

Al die emoties, daar zit best veel energie in. Gebruik die energie als duwtje in de rug. Dit wil je niet meer, toch? Denk aan je boosheid vanuit deze gedachte en laat dat jouw drijfveer zijn.

De verandering zit in jou. Jij bent je gedachten niet. Jij bepaalt hoe jij reageert!

Denk je nu ‘Leuk zo’n stappenschema, maar zo lastig om alleen te doen?’ Neem contact met mij op, dan kijken wij samen in een Zorg goed voor jezelf-gesprek hoe ik je hierbij kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

* Maak de Amersfoortse geluksbrengers gelukkig en kom geluk plukken zaterdag en/of zondag 20 en 21 mei 2017! Kijk op www.geluksroute033.nl voor alle informatie.

Is lui zijn slecht?

Luiheid is des duivels oorkussen. Ken je dat spreekwoord? Lui zijn is een zonde. Werken, dat is goed voor je. Hard werken, dat is echt goed voor je.

Niet zomaar hard werken: je moet ook doorgaan. Niet zeuren, klagen of mopperen. Gewoon doorgaan. Tot je erbij neervalt. Dat je erbij neervalt wordt zelfs nog wel eens gezien als een heroïsche daad: gestorven in het harnas. Beter kan haast niet!

Waarschijnlijk (hopelijk) voel je het al aankomen: ik ben het er niet mee eens.

Er zit een grens aan wat de mens kan. Bij de een is die grens wat eerder bereikt dan bij de ander. Eens. Alhoewel? Zou het niet zo zijn dat die ander beter is in het verleggen van zijn of haar grenzen? Anders gezegd: is die ander beter in het uitschakelen van zijn of haar gevoel?

Mijn vriend komt de laatste tijd bijna elk week wel een keer thuis met de mededeling dat er weer een collega ziek thuis zit met een burn-out. Of de reden hiervoor nu privé, zakelijk of op beide terreinen ligt, feit is dat ze ziek thuis zitten.

Ziek omdat ze teveel van zichzelf hebben gevraagd

Laatst voelde ik mij niet lekker. Ik had slecht geslapen, was ook ongesteld geworden en had een lekkere dreun in mijn hoofd, wordt dit hoofdpijn of niet? De timing kon niet slechter: ik wilde van alles doen die dag: Weetjes schrijven, website bijwerken, nog wat contacten aanhalen…

Ik weet dat actie altijd nog beter is dan helemaal niets doen. Want bij dat laatste zak je nog meer in elkaar, voel je je nog lamlendiger dan je eigenlijk bent. Daarom besloot ik 1 actie uit te kiezen en daar in elk geval zo goed mogelijk aandacht aan te besteden.

Zo goed mogelijk. Het hoefde niet af, alles wat ik deed was gewoon mooi meegenomen.

Door deze instelling heb ik die dag uiteindelijk nog best veel gedaan. Tussen het luieren door zeg maar :).

Ik heb deze dag zelfs een naam gegeven: mijn slomo-slak-dag. Een dag waarop niets moet, waarop je geen resultaat hoeft te leveren. Je gunt het jezelf in feite om heel erg langzaam en sloom te zijn. Lekker lui.

Mijn antwoord op de vraag in de titel van dit blog, “Is lui zijn slecht?”, is dus een hele luide en duidelijke nee. Een stapje terug doen is juist goed. En af en toe helemaal geen stap verzetten, dat is echt heerlijk.

Uiteindelijk zijn dit allemaal kleine stapjes die je helpen het juiste evenwicht te vinden tussen actie en rust. Een evenwicht dat ervoor zorgt dat je, op het voor jou juiste tempo, alles wat jij wilt realiseren ook echt voor elkaar krijgt. En dat zonder energieverlies. Sterker nog, je krijgt er meer energie van!

Merk je dat jij dit prettige evenwicht ook wilt bereiken, maar weet je even niet hoe je dat voor elkaar kunt krijgen? Neem contact met mij op -bel: 0647 820 313 of mail: info@klipenklaarcoaching.nl-, dan kijken wij samen in een ‘Zorg goed voor jezelf-gesprek’ hoe ik jou hierbij kan helpen.

Tot gauw!

Met een warme groet,
Nicole

Daadkracht

“Feel the fear, and do it anyway”

Deze tekst prijkt op een helderrode kaart die ik ruim anderhalve week geleden kreeg op het Grote Coachloper Netwerkevent.

Mijn heerlijk puberende tienerzoon zag deze kaart prijken op mijn vensterbank en kwam gelijk met een aantal voorbeelden, waarom hij dit een “onzin tekst” vond. Bijvoorbeeld: je ziet een kuil vol met hongerige leeuwen, je voelt je angst en stapt toch de kuil in.

Eh, ja. Lekker dan. Dat was nou net even niet de bedoeling van deze tekst.

Toch voelt de kaart voor mij nog heel erg goed, juist omdat het daadkracht stimuleert. Nu dan wel met 1 nuance, namelijk de overpeinzing: “Ga ik hier dood aan?”.

Is het antwoord ja (als je in die kuil met hongerige leeuwen stapt, om maar wat te noemen), dan doe je het dus niet. Is het antwoord nee, dan zeg ik: “Ga ervoor!”.

Ik heb dit de afgelopen weken veelvuldig gedaan en ik kan je verzekeren: dit voelt zo ontzettend lekker. Een voorbeeld:

Op ditzelfde netwerkevent had ik een speedcoachgesprek gepland met een branding coach. Toen ik hem zag, realiseerde ik mij dat ik hem wel vaker had gezien en dat iets in hem, in zijn gedrag, mij enorm irriteerde.

Tja, wat nu? Gewoon het gesprek over mijn branding aangaan? Dat kan, maar zou ik daar wat aan hebben? Of zou ik alles wat hij zei aanhoren en daarna, vanuit die irritatie, aan de kant schuiven?

Met de kaart nog in mijn tas (“Feel the fear, and do it anyway”), trok ik de stoute schoenen aan en vertelde hem dat ik iets heel anders met hem wilde bespreken, namelijk mijn irritatie. Anders gezegd: je zit in mijn allergie en ik wil weten wat dit is, want daar heb ik wat te leren.

Het was natuurlijk even schakelen voor hem, maar wij hadden vervolgens een heel boeiend gesprek. Omdat wij slechts een korte tijd tot onze beschikking hadden, het was tenslotte een speedcoachgesprek, bood hij (!) aan om een afspraak te maken om samen verder hierover te praten.

#andididnotdie

Sterker nog, ik kwam zelfs heel erg vrolijk uit dit gesprek, “best een geschikte vent” :).

Uitstelgedrag, omdat je ergens een aarzeling of angst voelt. Het is zo jammer. Want dit leidt uiteindelijk tot stilstand.

Terwijl daadkracht, het ‘gewoon doen’, tot de verandering leidt die je wilt zien en die je uiteindelijk ook lekkerder in je vel doet zitten.

Je stopt met roken, je houdt je dieet vol, je zegt je baan op. Wat het ook is, het is echt eng om eraan te beginnen, die eerste stap is vreselijk. Maar het uiteindelijke resultaat is zoveel prettiger, je voelt je zo’n stuk beter.

Want je weet eigenlijk ook wel: doe je het niet, dan trek je later de haren uit je hoofd van spijt. Dan heb je nog steeds die baan waar je elke dag van baalt of steek je toch maar weer een sigaret op, terwijl je weet dat het zo ongezond is…

Daadkracht geeft je vleugels ;). Even gejat van de reclameslogan van Red Bull, met een knipoog, maar het is wel gewoon waar.

Dus ik zou zeggen: ga ervoor, gewoon doen.

daadkracht

Mocht je toch nog wat drempelvrees tegenkomen, aarzel dan a.j.b. niet om contact met mij op te nemen, ik help je graag die drempel op en over te stappen.

Met een warme groet,
Nicole

Wat is jouw moment van verstilling?

De afgelopen weken heb ik best veel mensen gesproken. Wat mij opviel was dat ze het allemaal zo druk hadden. Nu is dit natuurlijk al een tijdje best hip, dat druk hebben.

Ben je druk, dan hoor je er namelijk bij. Overdag werk je, die to-do-lijst wil maar niet af. Dan nog even sporten en/of met je kinderen bezig en daarna eten met vrienden. Kortom, een goed sociaal leven.

Tussendoor ben je ook aanwezig op de diverse sociale media. Facebook, Twitter, Instagram, Snapchat… Je wilt natuurlijk ook niets missen. Want wat zal je vriendin wel niet van je denken als je haar volgende week spreekt en jij weet niet dat zij een paar dagen op Texel zat???

Eigenlijk geen wonder dat er steeds meer mensen thuis komen te zitten met een burn-out.

Wij vergeten in al onze drukke bezigheden namelijk dat wij mensen drie essentiële onderdelen hebben: lichaam, geest en ziel.

  • Je lichaam, daar zorg je voor door o.a. regelmatig en gezond te eten en door te sporten.
  • Voor je geest zorg je door je hersenen te gebruiken: op je werk, thuis alles organiseren, boeken lezen, opleidingen volgen, etc.
  • Je ziel, daar zorg je voor door bijvoorbeeld te mediteren.

Belangrijk kenmerk van die eerste twee is dat zij wel goed laten weten dat zij er zijn. Je geest helemaal. Die heeft echt een harde stem. Die krijgt ook in onze opvoeding, sowieso in onze maatschappij, heel veel aandacht en heeft zo alle mogelijkheden gehad om flink te groeien.

Je ziel daarentegen valt een beetje buiten de boot.

Groot ‘nadeel’ van je ziel is dat haar stem best zacht is. Het is meer een fluistering. Moeilijk te horen als je altijd geluid om je heen hebt: op je werk, vanuit de sociale media en laat ik hier zeker niet alle ‘live’ contacten vergeten. Zoals ik al zei, druk, druk, druk.

Zorgen voor je ziel betekent zijn. Niets meer en niets minder. Het volledige tegenovergestelde van doen. Zijn. Gewoon zijn. En geloof me, het is helemaal niet moeilijk.

Dit zijn kan namelijk op ontzettend veel manieren. Mediteren natuurlijk. Maar het kan ook als je bijvoorbeeld groenten staat te snijden voor het eten. Maak je gedachten leeg en focus op het snijden. Je snijdt. Dus.

Of neem een moment extra voor jezelf als je op de wc zit. Focus op je ademhaling en zit. Heel gemakkelijk.

verstilling

Je last zo een pauze in. Even doe je een stapje terug, kom je op adem. Een moment van verstilling in de hectiek van je bestaan.

Wat is jouw moment van verstilling? En lukt het je om elke dag jouw moment te pakken?

Heb en houd je hier moeite mee? De Klip en Klaar Methode biedt jou vele handvatten om de rust echt te vinden en als een rots in de branding te staan terwijl de storm van het leven om jou heen raast.

Neem nu contact met mij op voor een vrijblijvend Zorg goed voor jezelf-gesprek, dan kijken wij samen naar wat jou verder kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

Prettige gronding?

“Ja, maar ik wil haar toch niet teleurstellen?”

Ria is aan het winkelen met een vriendin. Ze weet dat er in een winkel aan het einde van de straat een hele mooie broek te koop is. Daar wil ze heen. Alleen haar vriendin heeft andere winkels in gedachten. Wat doet Ria?

Je hebt de eerste regel in dit blog al gelezen, dus je vermoedt vast al wat Ria gaat doen. Ze geeft toe aan de wens van haar vriendin. Vriendin blij, Ria ook wel. Enigszins… Toch… Wel.

Nee dus. Ria is eigenlijk helemaal niet blij. Ze baalt. Flink. Want nu kan ze een andere keer alsnog de stad in. Als ze er nog een keer tijd voor vrij kan maken in haar drukke agenda. En zou de broek er dan überhaupt nog zijn?

Waarom gaf ze dan toch toe aan de wens van haar vriendin?

Ria wilde de teleurstelling voorkomen én zo de lieve vrede bewaren. Want ze kent haar vriendin goed, die kan echt mopperen als ze haar zin niet krijgt. En daar heeft Ria geen zin in, want het moet wel een gezellige middag worden.

De vraag is toch of het wel zo’n gezellige middag is. Voor haar vriendin vast wel. Maar voor Ria?

Ria wil zo ontzettend graag een gezellige middag hebben en vermijdt daarom koste wat het kost een confrontatie. Dit doet ze door haar eigen wensen opzij te schuiven en zich te confirmeren aan de wensen van haar vriendin.

Het is een manier. Ontegenzeglijk. Maar ik betwijfel het ten zeerste dat Ria het naar haar zin had.

Maar goed, hoe kan Ria duidelijk laten weten wat zij wil zonder dat ze haar vriendin passeert? Zeker omdat ze het al zo gewend is altijd haar zin te krijgen.

Dat laatste, dat die vriendin het gewend is dat Ria heel toegeeflijk is, dat is heel belangrijk hier. Of het wel of niet aardig is van de vriendin laat ik hier nu even buiten beschouwing. Het gaat mij om Ria en haar reactie.

Ria geeft snel toe, bang voor gemopper en misschien zelfs ruzie. En dit straalde zij -onbewust- al uit. Voordat ze überhaupt had gezegd dat zij graag naar dat winkeltje wilde.

In feite zei Ria’s hele uitstraling: “Ik zeg wel dat ik naar die winkel wil, maar als jij dat niet wilt, dan doen wij dat niet hoor.” En daar reageert haar vriendin op.

Het is dus allereerst heel belangrijk dat Ria zich deze instelling bewust wordt. Waar die vandaan komt is ook leuk om te onderzoeken, maar dat hoeft niet. Het gaat mij echt om dat bewust zijn van die instelling.

Stel je voor dat jij Ria bent. En je bent je bewust van die instelling. Wat dan? Kun je die dan veranderen? Want die wil je niet.

Ja, dat kan. En het is ook helemaal niet moeilijk.

Het enige wat je hoeft te doen is je voorafgaand aan je afspraak even goed te gronden.

In 4 stappen een prettige gronding

  1. Stel je voor dat er vanuit je stuitje een buis loopt, regelrecht de aarde in. Dit is jouw gronding. Jouw eigen, unieke verbinding met de aarde. Door er je naam en de datum van de dag (of het woordje ‘nu’) op te zetten, zorg je dat jouw gronding weer helemaal op jou en het hier-en-nu is afgestemd.
  2. Verplaats dan je aandacht naar je voeten. Vanuit je voetzolen schieten wortels de aarde in. Deze wortels vraag je dan de energie van de aarde door jouw benen omhoog te laten komen, tot in je bekken. Alles wat even niet van belang is, voor jou, op dit moment, verdwijnt weer via je gronding de aarde in.
  3. Ga dan met je aandacht naar je kruin en zie dat er net iets boven je kruin een zon staat. Dat is jouw zon. Via die zon maak je contact met het universum (of het al, de kosmos hoe je het noemen wilt) en vraag je die zijn energie door jou heen te laten stromen, naar binnen via je kruin en dan via je ruggengraat naar je bekken.
  4. Daar vermengt de kosmische energie zich met de aarde-energie en een klein gedeelte stroomt weer omhoog, via het midden van jouw lichaam door je kruin naar buiten, je aura in.

gronding

Met een prettige gronding sta je stevig

Door je goed te gronden sta je veel steviger en, om het voorbeeld van Ria te gebruiken, zal je veel steviger jouw wens naar die winkel te willen, uiten. De ander zal daar makkelijk in mee gaan en wellicht ook met een eigen voorstel komen, bijvoorbeeld:

“OK, en dan kunnen we daarna naar die schoenenwinkel, ik zoek nog nieuwe laarzen.”

Ria heeft mij al verteld hier veel baat bij te hebben, laat je het mij weten via een reactie op deze blog als het jou ook helpt?

Om je te helpen heb ik een meditatie voor het gronden opgenomen. Deze meditatie is onderdeel van mijn online intuïtie training, maar ik deel hem graag met je.

Met een warme groet,
Nicole

Herken jij je in Ria en merk je dat je, naast de gronding, meer hulp kunt gebruiken? Aarzel niet en neem contact met mij op. Dan kijken wij wat wij voor elkaar kunnen betekenen.

Voornaam (*)

Achternaam

Mailadres (*)

Telefoon

Onderwerp

Je vraag of extra informatie

Beer of zon, welke kies jij?

Ik denk, dus ik besta (Cogito ergo sum). Dit zei Descartes, de Franse filosoof uit de 17e eeuw die met zijn eigen filosofische systeem de basis legde voor het rationalisme.

Hij had gelijk, Descartes. De kracht van het denkende brein is waanzinnig. Als je ziet wat de mens allemaal al voor elkaar heeft gekregen door die ratio prominenter in beeld te zetten.

Alleen, je ratio doet het niet alleen. Jij bent zoveel meer dan alleen je gedachten.

Jij bent namelijk in staat om die gedachten te sturen

[Lees meer…]

Hoe zichtbaar ben jij?

Zichtbaar zijn, jezelf laten zien, is met de middelen die wij nu tot onze beschikking hebben, denk aan Facebook en Instagram, helemaal niet moeilijk meer. Appeltje eitje, eigenlijk wel.

Toch is alles wat je zo in het algemeen laat zien, of het nu op de sociale media of niet is, slechts een deel van jou. Vaak het positieve deel, het vrolijke, optimistische, geslaagde deel.

Een deel is niet het geheel. Want jij bent meer dan dat. [Lees meer…]

Verkeerde keuze?

Keuzes maken, het blijft moeilijk. Ga je wel of niet een opleiding volgen, op zoek naar een nieuwe baan, of met een vriendin op vakantie? Of stel je je keuze nog even uit, omdat je het echt nog niet weet?

Je kiest. Zelfs als je geen keuze maakt, kies je ook. Je maakt de keuze voor stilstand.

Dat een keuze maken zo moeilijk is, komt door de angst een verkeerde keuze te maken. Want ja, als je voor A kiest, valt B af. En dat is toch best jammer. Of je gaat de opleiding volgen en het blijkt helemaal niet te bieden wat je had verwacht.

Wikken en wegen om die vermaledijde verkeerde keuze te voorkomen.

Toch vraag ik mij af:

Bestaat er wel zoiets als een verkeerde keuze?

[Lees meer…]

Wat verwacht jij?

Je aanpassen. Dat doe jij vast wel eens. Soms, vaak misschien wel. Te vaak?

Vaak gebeurt dit aanpassen ook onbewust. Je weet eigenlijk niet beter. Je hebt het je zo aangeleerd. Je aanpassen, zodat je voldoet aan de verwachtingen van anderen. Maar laat jij dan jezelf wel zien? [Lees meer…]

Waar heb jij je indianentooi verstopt?

Wat doe je als er van alles om je heen gebeurt waar jij wat mee moet, terwijl je eigenlijk heel wat anders wilt doen?

Klagen, anderen de schuld geven? Mopperend doen wat van je gevraagd wordt? Laat jij je meeslepen door de aanwezige emoties?

Of kan je het omdenken? Dat dit niet zomaar gebeurt. Je kunt hier iets van leren, er kan iets moois uit komen, je wordt er sterker van.

De ellende is dat je die uitkomst dus niet ziet als je er middenin zit. Omdenken is zoveel makkelijker gezegd dan gedaan. Maar wat dan? Hoe dan? [Lees meer…]