“Ik ben futloos, heb helemaal geen energie. Ik ga maar door en door.”

“Waarom?”

“Gewoon…, omdat het moet. Van alle kanten wordt aan mij getrokken, ik kan hen toch niet teleurstellen.”

Paul heeft het enorm druk op zijn werk. Het bedrijf heeft net een flinke reorganisatie achter de rug. Hij is recent gescheiden en behoorlijk wat moeite om zijn leven, samen en zonder zijn drie kinderen weer op de rit te krijgen.

Voor velen is dit, ben ik bang, een herkenbare situatie. Best prettig ook, dat er zo aan je getrokken wordt. Fijn om zo nodig te zijn.

Toch is er een grens voor het pleasen van de ander. In mijn ogen is Paul al ver over deze grens heen. Lees meer

Het valt mij steeds weer op hoe druk iedereen het heeft. We moeten zo ontzettend veel. Anders gezegd, we houden heel veel ballen in de lucht.

Ik noem maar eens een paar ballen:

Je werk. Belangrijk! Het werk zelf en natuurlijk dat wat eromheen speelt: borrels, uitjes, overwerken, verjaardag(en) van collega’s.

Je partner. Heeft ook veel aandacht nodig, alhoewel dat er soms al bij inschiet.

Je kind(eren). Zorgtaken, regelzaken -school, tandarts, huisarts, spelen met vriendjes-, sport, muziekles en/of scouting en ga zo maar door.

Vrienden. Familie. Huisdier(en). Huishouden. Boodschappen. En dan wil je ook bijblijven op Facebook, Twitter en Instagram.

Mijn grote vraag nu: Waar is jouw bal? Hangt die in de lucht, samen met bovenstaande ballen, of ligt die op de grond? Lees meer

Wat doe jij bij een hulpvraag? Ga jij gelijk helpen of kijk je eerst of diegene het zelf kan?

Voor mij was dit een behoorlijke valkuil: zorgen voor anderen, zoveel dat ik mijn eigen belangen even aan de kant zette. Met het risico mijzelf helemaal weg te cijferen. De vraag is en blijft: hoe houd ik dat evenwicht en raak ik niet uit balans? Lees meer

Elke keer als ik een vriend of vriendin vertel over deze opleiding zie ik een kleine herkenning. Familie, ja, maar je innerlijke?

Mijn eerste neiging…, nee, laat ik het anders zeggen:

Mijn innerlijke man springt dan voortvarend naar voren en begint uit te leggen hoe deze coachmethode, ontwikkeld door Arienne Klijn, in elkaar zit. Fijn, kennis delen!

Al snel echter klinkt er in mij een klein stemmetje “Boeie!”. Mijn innerlijke jongetje. Hij haakt af. Theorie, pfff, saai.

Dat afhaken gebeurde zeker niet tijdens de vier lesdagen van de basisopleiding. Lees meer

Vertrouwen. Vertrouwen in jezelf.

Het is de rode draad van mijn groei en ontwikkeling. En ik merk steeds weer: niet alleen van mij.

Vertrouwen gaat diep. Het is breed, het heeft zo ontzettend veel aspecten. Al een tijdje wil ik erover schrijven, maar iets houdt mij tegen. Iets? Tja, niet zomaar iets. Ik weet best wel wat het is:

Onzekerheid

Onzekerheid of iemand überhaupt wel geïnteresseerd is in wat ik schrijf. Of het wel klopt wat ik schrijf. Of het wel goed is. En wanneer het dan echt goed is.

Vraag jij je wel eens af: Hoe kom ik van die onzekerheid af? Ik wel, vaak genoeg. De afgelopen tijd heb ik ervaren, dat als je ervan af wilt, je jezelf een andere vraag kunt stellen: Lees meer

Gisteren kwam bij mijn opleiding een heel duidelijk thema naar voren: je kleiner maken dan je bent en ook eigenlijk wilt zijn.

Na de herkenning -dit is ook mijn worsteling- popte bij mij gelijk de vraag op: Waarom doen wij dit toch? Een typisch Hollands trekje, best wel. Erg calvinistisch, vind je ook niet? Lees meer

Genieten. Daar gaat het mij om. In essentie. Gewoon genieten. Hier wil ik een voorbeeld in zijn, om jou te inspireren meer te genieten van je leven.

Het beeld dat ik krijg als ik aan genieten denk, is dat ik op een kleine heuvel sta, mijn handen gespreid richting de lucht. Ik geniet van de vrijheid daar op die heuvel. Ik geniet van de natuur om mij heen, van de frisse lucht die ik opsnuif. Ik hoor vogels fluiten, het ruisen van een beekje, ritselende bladeren aan de bomen.

Dat is mijn genieten in het groot. Helemaal één zijn met de natuur.

Genieten kan natuurlijk ook in het klein. Een kopje thee of cappuccino met een vriendin. De glimlach van een wildvreemde midden op straat.

Voor mij is ‘zijn’ het geheim van genieten. Gewoon zijn. Accepteren wie en wat ik ben en dat ik goed genoeg ben. Dit klinkt heel gemakkelijk, maar ik weet hoe moeilijk het is. Lees meer

Een paar dagen geleden ben ik naar de film “Montage of Heck” geweest, een film over het leven van Kurt Cobain (1967 – 1994), de zanger/frontman van Nirvana.

Een hele korte samenvatting: Kurt Cobain veranderde na de scheiding van zijn ouders van een drukke, vrolijke en super lieve jongen in een introverte, rebellerende knul. Beide ouders hadden moeite hiermee om te gaan, met als gevolg dat hij nergens een echt thuis had. Hij woonde afwisselend bij zijn vader, moeder en tante. Eén grote desolate afwijzing. Lees meer

Vorige week was ik op Kreta voor een training over vrouwelijke creatieve energie. De training leverde mij vele inzichten op. Zoveel, dat ik vele nog niet eens onder woorden kan brengen, het proces is nog in volle gang.

Twee voor mij belangrijke inzichten wil ik wel al graag met jou delen: die over twee onbewuste programmeringen van waaruit ik al jarenlang handel. Op Kreta realiseerde ik mij deze programmeringen, je kunt ze ook belemmerende overtuigingen noemen, en hoe ze mij steeds meer tegenwerken. Lees meer

Wanneer is iets goed? Nou nooit eigenlijk. Toch?

Perfectie. Het blijft een heikel onderwerp voor mij. Terwijl ik heel goed weet dat het eigenlijk nooit perfect zal zijn. Streef ik het doel waar het echt om gaat – genieten van mijn leven – niet steeds voorbij?

Het antwoord ligt in het ophouden met streven naar volmaaktheid. Goed genoeg is meer dan genoeg.

Zeg je nu “Dat is makkelijker gezegd dan gedaan”? Aan de ene kant ben ik het met je eens, toch valt het best mee. Lees meer