Hoe vol is jouw potje?

“Je potje is leeg.”

Deze woorden van mijn relatiecoach kwamen hard aan. Heel hard.

“Iedereen heeft een potje in zich. Dit potje is gevuld met alles wat jij te geven hebt én met wat jij van anderen terug krijgt.”

Op een of andere manier wist ik mij steeds een beetje op te laden, om naar mijn werk te gaan, voor mijn zoon te zorgen, mijn familie aandacht te geven. Maar was ik blij? Was ik gelukkig? Voelde ik mij energiek?

Nou, nee. Mijn potje was leeg.

Dit inzicht, 8 jaar geleden ondertussen, was voor mij het startschot voor een reis. Een lange ontdekkingsreis vol avonturen waarin ik op zoek ging naar manieren om mijn potje weer te vullen én, heel belangrijk, niet meer leeg te laten lopen.

Over die zoektocht vertel ik je meer op de pagina ‘Over mij‘. De reden dat ik hier nu over dit potje schrijf, is dat deze in meerdere gesprekken afgelopen week ter sprake kwam.

En telkens zag ik bij mijn gesprekpartners een enorme blik van herkenning. Alhoewel niet zo geformuleerd, herkenden zij allemaal het gevoel van dit lege potje.

Waarom loopt dat potje dan toch leeg?

Even heel kort door de bocht: dit komt door de vrouwelijke makke om altijd maar te geven, te geven en nog eens te geven, zonder hier ook maar ooit iets voor terug te vragen.

Jezelf wegcijferen, je klein maken. Vanuit de -onbewuste- overtuiging dat jij toch minder waard bent dan de ander én dat jij als belangrijkste taak hebt om te zorgen voor de ander, zoals je partner, kind(eren), ouders, broer(s), zus(sen), vrienden, collega’s etc.

En doe je het niet en zet je jezelf op de eerste plaats, dan ben je een egoïstische, zelfzuchtige bitch.

Herkenbaar?

Een goede balans vinden tussen zorgen voor jezelf en zorgen voor de ander is zo makkelijk nog niet. Dat heb ik de afgelopen jaren wel ontdekt.

Een goede balans vinden tussen zorgen voor jezelf en zorgen voor de ander is zo makkelijk nog niet. Dat heb ik de afgelopen jaren wel ontdekt. Een gevoel dat dan heel vaak opkomt, is schuld.

Ik zal een voorbeeld van mijzelf geven. Mijn potje was dus leeg en ik wist dat de belangrijkste reden hiervoor mijn huwelijk was. Uiteindelijk trok ik die dag, bij de relatietherapeut, de conclusie: “Ik wil scheiden.”

Aan die conclusie was wel een lange, innerlijke, strijd vooraf gegaan. Een strijd vooral tussen mijn eigen gevoel en de -onbewuste- algemene mening dat het heel slecht is voor een kind als zijn ouders scheiden.

Wat zou ik hem aandoen? Gespleten worden tussen de liefde voor zijn vader en zijn moeder. Onrust, dan weer hier, dan weer daar wonen. Wie doet zijn kind dat aan????

Schuld.

Een heel vervelend schuldgevoel dat je, vaak onbewust, bekruipt als je toch kiest voor jezelf en eens een keer niet de wensen van man en kind of wie dan ook op de eerste plaats zet. Dat schuldgevoel is echt zo enorm sterk.

Ondanks alle vooruitgang die wij in deze moderne Nederlandse maatschappij geboekt hebben, is dit schuldgevoel nog steeds sterk aanwezig. Ondanks al onze emancipatie, waarvoor hulde, is de overtuiging dat je altijd eerst moet zorgen voor de ander nog steeds heel krachtig, vooral onbewust.

En daar zit volgens mij ook de crux: als je je bewust wordt, dat dit schuldgevoel nog een grote rol speelt in alle keuzes die jij maakt, kan je oprecht kijken hoe reëel dit gevoel eigenlijk is.

Als dan blijkt, dat het helemaal niet reëel is, wordt het ineens een stuk makkelijker om voor jezelf te kiezen. Zo koos ik ervoor om te gaan scheiden. Een keuze die mij ontzettend gelukkig heeft gemaakt.

En, als ik gelukkig ben, straal ik dat uit naar iedereen die bij mij is. Die pikken dus lekker een graantje van mijn geluk mee. Ik blij, iedereen blij!

Kiezen voor jezelf helpt jou op te laden. Anders gezegd, dan zorg je ervoor dat jouw potje weer volloopt. Zodat jij weer volop energie hebt.

Energie om weer in jezelf te stoppen. En dat is zoveel energie, dat je genoeg over hebt voor iedereen in jouw omgeving aan wie jij deze energie, in tijd en aandacht gegoten, maar wilt geven!

Stel jezelf nu eens de vraag: “Hoe vol is mijn potje?”

hoe vol is jouw potje

Merk je dat je hier nog wel wat stappen in kunt zetten, maar weet je niet hoe? Neem dan contact met mij op, dan kijken wij samen hoe ik jou hier verder in kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

**Schrijf je in voor de Klip en Klare Weetjes, ontvang elke drie weken interessante weetjes en tips in je inbox en blijf zo ook op de hoogte van alle activiteiten:




 * verplicht veld

Laat wat van je horen

*