Overgave – lijden of leiden?

Overgave. Dit woord kwam tijdens een meditatie bij mij naar boven. Heel indringend. Ik kon er niet omheen. Dat wilde ik wel, er heel stilletjes omheen lopen. Weg van dat woord. En vooral, weg van alle associaties, alle plaatjes die ik bij dit woord heb. Je begrijpt het al, dat lukte niet. Het woord bleef mij prikkelen. Oké, dan maar aandacht geven: Overgave ‘in the spotlight’.

Zoals ik al zei, ik heb allerlei associaties bij het woord Overgave. Het eerste beeld dat ik zie, zijn eendenkuikentjes, zeer volgzaam achter hun moeder aan. Die moeder leidt, die beschermt, die weet alles. Dat roept bij mij vervolgens de associatie op van sektes waarin de leiders hun volgelingen volledig monddood hebben gemaakt. De wil van de volgelingen, hun eigen wil, is heel ver te zoeken. Zij volgen de wil van de leider.

Gelijk popt er een nieuw beeld voor mij op: het beeld van biddende mensen, vol overgave geknield in een gebedshuis voor een altaar. Hun lot en sturing hebben deze mensen in handen van een hogere orde gelegd.

Terwijl deze beelden zo langskomen, word ik mij bewust hoezeer dit opgelegde beelden zijn. ‘Geef je over’ en ‘Het is nu eenmaal zo’. Dit zijn zinnen die bij mij bij het horen van het woord ‘Overgave’ gelijk oppoppen. Nu ik er zo naar kijk, voel ik dat deze zinnen en beelden niet van mij zijn, ze zijn via mijn opvoeding, opleidingen en heel waarschijnlijk ook via de diverse (sociale) media bij mij gekomen. Ik heb ze, gehoorzaam en volgzaam meisje dat ik was, zo overgenomen.

Aan die gehoorzaamheid heb ik behoorlijk wat grenzen gesteld de afgelopen jaren en deze meer en meer naar gehoorzaamheid aan mijzelf weten te draaien. Genoeg om nu mijzelf de kritische vraag te stellen: “Horen deze beelden wel bij het oorspronkelijke woord overgave?” Een vraag die in eerste instantie uitnodigt tot een etymologisch onderzoek. Dat onderzoek laat ik graag aan de experts over. Ik stel dus een andere vraag:

“Zitten er meerdere kanten/betekenissen aan Overgave”?

Deze vraag roept gelijk beelden op van mensen die zich vol overgave storten op het verwerkelijken van hun droom en op het voor elkaar krijgen, bij voor- én tegenspoed, van een taak.

Ik zie een houtsnijder die vol overgave werkt aan de creatie van een houtsnijwerk, op ontdekking langs de nerven van het hout waaraan hij werkt. Dan krijg ik het beeld van een kunstschilder die geduldig penseelstreek na penseelstreek op het doek plaatst, vol van de emotie die uit het schilderij tevoorschijn wil komen. Vervolgens zie ik sporters die zich vol overgave storten op hun training.

Allen met het doel iets moois neer te zetten: een droom, een kunstwerk, een prestatie. Hierin is helemaal geen sprake van je lot en sturing in andermans handen leggen. Hier leeft een besef dat de verantwoordelijkheid voor het slagen volledig bij de man/vrouw in kwestie zelf ligt. Hij/zij heeft het volledige eigenaarschap.

Nu ik dit zo bekeken heb, wil ik het woord overgave ook op situationeel niveau bekijken.

Want wat wil overgave aan de situatie waarin je je bevindt zeggen?

Een situatie is. Dit is voor mij een vaststaand feit. Wat er daarvoor ook gebeurd is, hoe je ook in een situatie beland bent, de situatie is. Bijvoorbeeld: je hebt een baan, verdient er goed mee, je leidinggevende is blij met je en je hebt best leuke collega’s. Toppie! Echter, je wordt er niet blij van. Je haalt er helemaal geen vreugde, plezier, energie of tevredenheid meer uit. Integendeel, aan het einde van de dag ben je leeg. Op.

Overgave kan er dan zo uitzien:

  1. Je geeft je over aan de situatie en leunt achterover: “Ik heb hiervoor gekozen. Het is zoals het is. Hier heb ik nu mee te leven. Zo goed en zo kwaad als ik kan.” Niet klagen en je eigen gevoel aan de kant zetten. Iedereen zegt dat je boft met deze baan, je leidinggevende is blij met je. Je bent er ook goed in. “Doe niet zo moeilijk, stel je niet aan, zet die knop om en wees blij met wat je hebt.”
    Volledige acceptatie van de situatie.
  2. Je stapt in de actiestand. Dit kan door:
    1. een, in de ogen van anderen, rigoureuze beslissing te nemen: je neemt ontslag. Hiermee stap je in een keer uit de situatie en stopt al je energie -vol overgave- in het vinden van een nieuwe functie.
    2. je kijkt hoe je in je bestaande baan dusdanige veranderingen aan kunt brengen dat je werk jou wel weer energie oplevert. Of dat dit kan door een andere functie bij hetzelfde bedrijf te krijgen. Je geeft je dus over én tegelijkertijd ga je kijken wat je zelf kunt doen om de situatie te verbeteren.

Vooral die laatste situatie vind ik erg boeiend. Je geeft je over aan de situatie én kijkt hoe je de regie toch in eigen handen kunt houden. Dit is wat bijvoorbeeld Mandela en Joseph Oubelkas deden tijdens hun gevangenschap. Ze zaten opgesloten, ja. Maar hun geest hielden ze vrij en ze maakten gebruik van elke kleine bewegingsruimte die ze kregen.

leiding behouden in overgave

Vrije overgave?

Ik zie nu waarom bij mij ‘overgave’ zo duidelijk naar voren kwam tijdens de meditatie. De situatie waar ik in zit is zoals ‘ie is. Het gaat erom hoe ik er zelf op reageer:

  • Ga ik in verzet, lees klagen of gewoonweg negeren?
  • Accepteer ik het, geef ik mij over en wacht ik af wat er gebeurt? Of
  • Kan ik de situatie accepteren en dan bekijken hoe ik er het meeste van kan leren én er het beste van kan maken?

Voor mij is de conclusie helder. Ik heb altijd de keuze: wil ik lijden of leiden? En zolang er ruimte is om te leiden, ruimte die ik zelf kan creëren, is er helemaal niets mis met overgave.

Warme groet, Nicole

PS Wordt het bij jou toch vaak lijden en wil je daar nu toch echt verandering in aanbrengen? Aarzel niet en neem contact met mij op: 0647 820 313 / nicole@klipenklaarcoaching.nl. We bespreken of en hoe ik jou hiermee kan helpen. Geheel vrijblijvend, altijd inspirerend.

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.