Intentie en energie

“Energy flows where my intention goes.” Al ruim 8 maanden zie ik deze spreuk bij het opstarten van mijn laptop. Ik trok hem eind 2017 uit de kaartenset van Gabrielle Bernstein (echt geen idee meer waar en door wie geïnitieerd, alsnog dank!) als mijn intentie voor het jaar 2018.

Energie gaat waar mijn intentie gaat. Letterlijk vertaald. Anders gezegd, energie volgt intentie. Dit kan je doortrekken naar een spreuk die ik wel vaker op Internet langs zie komen: wat je aandacht geeft groeit. Ook een favo van mij.

Ik gebruik die spreuk, wat je aandacht geeft groeit, veelal om je eraan te herinneren dat je jezelf ook aandacht moet geven. Want het is natuurlijk heel leuk als jij alles en iedereen in jouw omgeving aandacht geeft waardoor zij allemaal groeien en bloeien. Als jij stil blijft staan, blijf jij hopeloos achter. Iedereen blij behalve jij.

Je kan natuurlijk lang niet alles aandacht geven, hoezeer je dat ook zou willen (en soms ook probeert…). Hierin maak je dagelijks keuzes. Of wordt je gedwongen keuzes te maken. Door de mensen om je heen die luid om jouw aandacht vragen, door omstandigheden, door afspraken, verplichtingen of bittere noodzaak. En dan heb ik het nog niet eens over de aandachtsslurper ‘sociale media’.

Als je mij al langer kent, weet je dat ik er altijd op aanstuur dat je bewust kiest voor jezelf. Bewust tijd en aandacht voor jezelf inplant en, belangrijker nog dan het inplannen, ook daadwerkelijk jezelf die aandacht geeft. Dit geeft je zoveel energie, dat je met vol vermogen jouw aandacht geeft aan al die anderen aan wie jij die aandacht van jou gunt. Iedereen blij, vooral jij.

Aan de basis van die aandacht ligt je intentie

Je intentie is niets anders dan je bedoeling, je voornemen. De bedoeling waarmee ik aandacht aan mijn zoon geef, is dat ik hem een veilige, liefdevolle en leerzame opvoeding geef zodat hij straks, als hij volwassen is en niet meer onder mijn dak (lees hoede) woont, zich zelfstandig weet te redden en een prettig, vrolijk, gezond etc. leven leidt.

Je kunt ook eenzelfde persoon vanuit verschillende intenties aandacht geven. Zo geef ik de ene keer mijn vader als dochter aandacht. Tijd waarin ik lekker met hem klets, hem op de hoogte houd van de dingen waar ik mee bezig ben en hij mij van alles vertelt. Een andere keer geef ik hem mijn mantelzorgeraandacht: dan ben ik van alles voor hem aan het regelen, zoals zijn financiën, afspraken met artsen en het hem van zijn dagelijkse boodschappen voorzien.

Zeker in deze situatie vind ik het erg prettig als ik van tevoren mijn intentie heb neergezet. Want natuurlijk zal ik, als ik bij hem op bezoek ben vanuit de intentie van dochter, even de post bekijken en mogelijkerwijs e.e.a. regelen. Maar de hoofdmoot van mijn aandacht gaat dan uit naar het gezellig even bij mijn vader op bezoek gaan. En dit geldt evenzeer voor als ik vanuit mijn mantelzorgerintentie bij hem ben.

Energie volgt intentie

Oké, vanuit de intentie volgt dus de aandacht. Dit betekent dat de gedachte die jouw geest bezighoudt uiteindelijk de waarheid wordt. Als jij bijvoorbeeld steeds zegt dat je niet goed bent in daten, loopt elke potentiële leuke afspraak uit op een teleurstelling. De ‘selffulfilling prophecy’ in optima forma. Je gedachten nodigen precies dat uit waar jij je op focust. In dit geval dus: “Ik ben niet goed in daten”.

Praat dus niet over hoe je bent of tot nu toe bent geweest, maar praat over hoe je wilt zijn. Want: intentie is voornemen. Laat ik een ander voorbeeld nemen, afvallen. Zo na de zomer hoor ik toch wel wat mensen zeggen dat ze aan zijn gekomen. Het eten op je vakantiestek was ook zo lekker en je kon er zo heerlijk relaxen. Lees: je hebt heel weinig fysiek bewogen. Je wilt dus afvallen, vanuit de gedachte dat je nu te dik bent. Dan is het dus de kunst om die gedachte “Ik ben te dik” uit te schakelen en je intentie neer te zetten zoals jij wilt zijn: “Ik weeg zoveel” of “Ik ben slank” bijvoorbeeld.

De kracht van je gedachte

Praat over hoe je wilt zijn. Zo zet je jouw intentie neer. Energie volgt deze intentie, de aandacht volgt automatisch en het lukt je om het door jou gewenste resultaat te behalen. Het is niet voor niets dat de spreuk van Pippi Langkous regelmatig langskomt: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”. Dit is de kracht van je gedachte. Als jij klaagt dat het te warm is (of te koud of te nat) dan is het ook echt te warm. Als jij zegt dat het best lekker is, die warmte, dan geniet je echt van een warme, tropische zomerdag.

Alhoewel ik de laatste paar weken meerdere keren flink ben natgeregend, ben ik nog steeds heel erg blij met de regen. Ik hoef alleen maar om mij heen te kijken en ik zie hoezeer de natuur weer opknapt na de lange droge zomer. Daar word ik heel erg blij van, ondanks dat ik dan even drijfnat ben. Dit is de kracht van je gedachte.

Een kleine uitdaging

Waar ik jou heel graag toe wil uitnodigen -uitdagen, zo je wilt- is de komende drie dagen 1 uitspraak van jou uit te kiezen en deze om te draaien naar een positieve zin. Vermijd hierbij het woordje ‘niet’!
Wat voorbeelden: Verander “Mijn rug doet zeer” in “Mijn rug voelt soepel”, of draai “Ik heb altijd pech” om naar “Ik heb geluk” of “Het zit mij mee”. Zo wordt “Ik heb altijd vertraging met de trein” dus bijvoorbeeld “Ik kom op tijd op mijn bestemming aan”. Nog eentje: “Ik moet ook echt steeds stoppen voor het rode stoplicht” wordt “Ik kan lekker doorrijden”.

Ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan met voorbeelden geven, maar ik denk dat je het wel begrijpt. Kijk naar je intentie, bepaal je voornemen en pas je taal daarop aan. Probeer het eens, drie dagen. En heb je de smaak te pakken, plak je er lekker nog drie dagen aan vast.

Energie volgt intentie - blog Nicole Klip

Ik ben heel benieuwd naar je resultaten. Laat je het mij weten? Mail: nicole@klipenklaarcoaching.nl.

Warme groet, Nicole

Rust in je hoofd?

Ken je dat verlangen naar rust in je hoofd? Een sterke wens om al die -malende- gedachten uit te kunnen zetten, omdat je nu toch echt wilt ontspannen?

Uit die gedachten, helemaal uit! En dan lekker zen zijn…

De vraag is: wil je die gedachten wel helemaal uitzetten? De vraag stellen is hem beantwoorden: volgens mij is die wens te rigoureus. Uiteindelijk heb je die gedachten wel nodig om je leven geregeld te krijgen.

Nu heb je natuurlijk gedachten en gedachten. Gedachten over wat er bijvoorbeeld allemaal met je kind/partner kan gebeuren onderweg naar school en werk, die wil je liever niet hebben.

Maar gedachten over de planning van de dag kunnen best nuttig zijn. Heb je in ieder geval iets te eten ’s avonds.

Wat ik hiermee wil aangeven is dat het behoorlijk prettig is om te kunnen denken. Prima vaardigheid die je niet compleet uit wilt schakelen. Je wilt er alleen meer controle over.

Meer controle?

Ja meer, geen volledige controle. Zo geef je jouw gedachten ook de vrijheid om los te kunnen gaan en met leuke, onverwachte ideeën aan te komen.

Je wilt dus je gedachten niet helemaal uitzetten en je wilt ze ook niet helemaal controleren: dat geeft ruimte. En ruimte geeft rust.

Tot nu toe was in dit blog al onze aandacht volledig gericht op ons hoofd, de plek waar al die gedachten, prettig en minder prettig, ontstaan. En zo gaat het eigenlijk de hele dag door: alle aandacht gaat naar ons hoofd. De rest van het lichaam krijgt relatief weinig aandacht.

Die ruimte, waar ik het hierboven over had, die ruimte die rust geeft, die kan je ook creëren door je aandacht van je hoofd af te halen en vervolgens helemaal te richten op je lichaam.

Aandacht voor je lichaam geeft rust

Dat aandacht geven, dat doe je natuurlijk best wel: je wast het, geeft het te eten en te drinken, laat het rusten (= slapen) en daagt het fysiek uit als je sport.

Helemaal prima natuurlijk. Alleen is het wel oppervlakkig, je zorgt ervoor dat het blijft draaien. Erg praktisch. Ga zo door. De aandacht echter waar ik het over heb gaat dieper.

Deze diepe, echte aandacht geeft je lichaam rust en vanuit die rust krijg jij toegang tot alle kennis en informatie die in jouw lichaam opgeslagen zit. En geloof mij, dat is heel veel info.

Deze lichaamsaandacht is niet moeilijk ?. Belangrijk is wel dat je de tijd neemt en het stap voor stap doet.

Stap voor stap

  1. Zorg dat je op een plek bent waar je even niet gestoord kan worden. Ga lekker zitten, zet beide voeten op de grond en adem een paar keer in door je neus en uit door je mond. Doe je ogen dicht.
  2. Voel hoe je lichaam contact maakt met de stoel en je voeten stevig op de aarde staan. Voel je nog wat spanning, zucht dan nog een paar keer diep.
  3. Zeg dan, in gedachten, “Hé, hallo lichaam”.
  4. Geef jezelf én je lichaam de tijd om echt te ervaren wat deze begroeting met jullie doet. Herhaal desgewenst de groet.Wat merk je op? Reageert een bepaald lichaamsdeel heftiger, alerter of wellicht helemaal niet?
    Ervaar dit, zie je lichaam en erken het. Zonder oordeel.
    (Oordeelloos ervaren is best lastig, straf jezelf niet af als je merkt dat je wel een oordeel hebt. Zie en hoor je oordeel, bedank het, creëer in gedachten een wolk, zet daar je oordeel op en laat het in alle rust wegdrijven. Keer dan terug naar je lichaam en het ervaren van de reactie(s) van je lichaam.)
  5. In dit ‘hallo’ kan het ook helpen om je lichaam, of de delen die hard om aandacht vragen, fysiek aan te raken. Leg je hand erop en breng bewust je adem naar die plek.
  6. Als je er klaar voor bent, beweeg dan je tenen en je vingers, rek je even lekker uit en doe je ogen weer open. Als je dat prettig vindt, klop dan zachtjes met je handen langs je hele lichaam.
  7. Registreer je ervaring(en), gedachten, gevoelens en ideeën: maak een tekening of schrijf het op. Of vertel het aan een vriend(in).

Met een warme groet,
Nicole

PS Merk je dat dit een fijne oefening is, maar dat die gedachten toch steeds sterk terugkomen? Ga dan een stap verder en kom bij mij langs voor een inspirerend ‘Zorg-goed-voor-jezelf-gesprek’. Bel/app (0647 820 313) of mail (info@klipenklaarcoaching.nl) voor een afspraak. Tot gauw!

Innerlijke Familie?

Elke keer als ik een vriend of vriendin vertel over deze opleiding zie ik een kleine herkenning. Familie, ja, maar je innerlijke?

Mijn eerste neiging…, nee, laat ik het anders zeggen:

Mijn innerlijke man springt dan voortvarend naar voren en begint uit te leggen hoe deze coachmethode, ontwikkeld door Arienne Klijn, in elkaar zit. Fijn, kennis delen!

Al snel echter klinkt er in mij een klein stemmetje “Boeie!”. Mijn innerlijke jongetje. Hij haakt af. Theorie, pfff, saai.

Dat afhaken gebeurde zeker niet tijdens de vier lesdagen van de basisopleiding. [Lees meer…]