Berichten

De besmuikte lach van een vrouw die aangaf het niet te weten, deed mij realiseren dat hier zoveel achter zit. Perfectionisme, bijvoorbeeld. En ook het imposter syndroom. Goede reden om dit eens nader te onderzoeken in een blog.

Ik zie je ontwikkeling, de groei die je doormaakt, graag als een weg. Een weg waarop regelmatig een rotonde of afslag komt. Of een bocht, een obstakel op de weg. Ook is het fijn om eens de parkeerplaats op te rijden voor de broodnodige ontspanning.

De wijsheid van je innerlijke vrouw leert je te leven in het hier-en-nu. Tijdens de zomerweken dit jaar, hielp de regen mij deze wijsheid en de rust die dit geeft, goed te ervaren.

De dag van de badeend doet een herinnering bovendrijven. Grappig genoeg om er iets over te schrijven

Het maken van verbinding is een diep menselijk verlangen. In dit blog kijk ik naar verbinding door de bril van de innerlijke familie.

Met het grijzer worden van de haren komt er soms een gevoel van overbodigheid naar boven. Is grijs het einde of is dit een oude overtuiging?

Voor dat ‘blij’ in de vraag van de titel van dit blog mag je best iets anders invullen. Gelukkig of enthousiast bijvoorbeeld. Of rustig, ontspannen of helemaal zen. 

Wat zou er dan gebeuren?

Oké, dan ben je blij of rustig. Klopt. Ik wil je vragen nog een stap verder te denken en vooral ook te voelen. Wat zou er dan met jou gebeuren?

Misschien helpt het als ik je wat meer context geef. 

We leven in een maatschappij waarin hard werken als een deugd wordt beschouwd. Niets doen, luieren, is de zonde. Het moment dat je toch niets doet, in de vorm van een wandeling van twee uur op een doordeweekse dag, of dat je elke dag een uur mediteert, of gewoonweg naar buiten zit te staren, komt er al heel snel een schuldgevoel naar boven. 

Hard werken, altijd nuttig bezig zijn, in alles wat je doet, daar wordt je leven leuker van. Is de gedachte. Kom ik met een andere vraag: wanneer is je leven dan ‘leuker’? Hoe lang moet je doorgaan met dat nuttig bezig zijn voordat het echt ‘leuk’ is?

Begrijp me niet verkeerd. Er is niets mis met nuttig bezig zijn. Dit is een uitermate fijne bezigheid die heel veel oplevert. Waar het mis gaat, is dat dit als de enige correcte manier van leven wordt beschouwd. Rusten is voor watjes en staat gelijk aan lui zijn. Wellicht gechargeerd, het is wel waar.

Het grote verschil tussen hard werken en rusten is het resultaat

Als je hard werkt is het resultaat zichtbaar. Het rapport is af, de tuin is gesnoeid, de winkelschappen gevuld. Van rusten daarentegen is het resultaat niet zichtbaar. Wel voelbaar. Want stel dat je tijdens het maken van het rapport geregeld hebt ontspannen, ben je lang niet zo afgepeigerd als dat je aan één stuk door bent gegaan. Alleen is dit in de prestatiemaatschappij waarin wij leven geen meetbare factor. Telt dus niet. Sterker nog, het wordt zelfs aangemoedigd dat je zo moe bent. Want dat betekent dat je hard hebt gewerkt en dat is goed. Lekkere vicieuze cirkel.

Ik herhaal nog maar een keer: rusten is voor watjes en staat gelijk aan lui zijn. En het is juist dit oordeel, deze mening die in alles en iedereen doordrongen is, dat ervoor zorgt dat je een pittig schuldgevoel bekruipt op het moment dat je het even rustig aan doet. 

Geen wonder dus dat je ook in je vrije tijd maar door blijft denderen, want ook daar moet je presteren. Laten zien wat je waard bent. De vraag is echter of je hier werkelijk gelukkig van wordt. 

Hoe zou het zijn als je iets minder productief zou zijn en daardoor net dat beetje energie extra hebt om ’s avonds met je kind naar de speeltuin te gaan? Of om met je partner een avondwandeling te maken? In plaats van uitgeput op de bank te hangen en tv te kijken. Hoe zou dat zijn?

Wat zou er gebeuren als je zodra dat schuldgevoel bij je naar boven komt, jij je schouders ophaalt, dat schuldgevoel een vrolijk ‘hallo’ geeft en lekker voorbij laat razen? Want is productiviteit echt zo belangrijk bij alles wat je doet? Moet echt elke minuut van jouw leven efficiënt besteed worden?

Wat zou er gebeuren als je ruimte in je strakke planning invoert om je te laten verbazen? Ruimte waarin niets hoeft en alles mag. Ruimte waarin jij je kan verwonderen of verrassen. Momenten om op adem te komen, achterover te leunen, een stap terug te doen. Ja, om de versnelling terug te schakelen. Wat zou er gebeuren?

Wat zou er gebeuren als je vaker iets doet waar je blij van wordt? Bouw geregeld jouw slome-slak-moment in: tijd om een versnelling terug te schakelen en op adem te komen. Tijd om even niets te doen

Ik noem deze ruimte mijn slome-slak-momenten. Momenten om volledig in het genieten van het niets doen te stappen. Het zijn juist deze momenten die mij inspireren. Momenten waarin mijn creatieve geest de ruimte krijgt om de grenzen te verkennen en ook daaroverheen te stappen. Om daarna vol energie een volgende klus gefocust op te pakken.

Dit is een harmonieuze samenwerking tussen yin en yang. Tussen je vrouwelijke en mannelijke energie. Een evenwicht tussen zijn en actie.

Het is precies dit evenwicht dat mij heel veel energie geeft en vele uitgebluste op de bank hang-momenten voorkomt.
Ik ben benieuwd wat er met jou gebeurt als jij uit je actiestand stapt. Laat je het mij weten?

Hartelijke groet, Nicole

PS Het is niet altijd even makkelijk om de stap van actie naar rust te maken. Om je hierbij te helpen heb ik de minitraining OPEN gemaakt waarin ik je vier eenvoudige oefeningen geef die je helpen de rust te pakken. Momenten van aandacht voor jezelf. Het zijn oefeningen waarin je iets doet, dat wel. Toch zal je merken hoezeer deze oefeningen jou uit de actiestand halen en in de rustmodus zetten. Probeer het gewoon eens. Klik hier en schrijf je in. 

Je aanpassen. Dat doe jij vast wel eens. Soms, vaak misschien wel. Te vaak?

Vaak gebeurt dit aanpassen ook onbewust. Je weet eigenlijk niet beter. Je hebt het je zo aangeleerd. Je aanpassen, zodat je voldoet aan de verwachtingen van anderen. Maar laat jij dan jezelf wel zien? Lees meer

Vorige week was ik bij een concert van Marco Borsato. Bij de aankondiging van zijn nummer “Mooi”, zei hij het volgende: “Ga in het licht staan, dan zal je zien dat de zon je volgt.”

Ik was hierdoor gelijk geraakt. Ik bleef eraan denken en gaf er zo mijn eigen invulling aan, in mijn eigen woorden:

in het licht

Uit de schaduw stappen en in het licht gaan staan. Uit ervaring weet ik dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is. Plotseling sta je namelijk in de spotlights. Vol in het licht. “Joehoe, hier ben ik!”

Best wel heel erg eng. Zeker als je geleerd hebt om je kop niet boven het maaiveld uit te steken. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” Woorden van mijn moeder. Anders gezegd, val maar niet op, anders word je nog voor gek verklaard.

Al die gedachten komen dan weer op. Je aarzelt, trekt je terug. “Niet nu, een ander keertje dan maar.”

Een paar dagen geleden, 8 maart, was het internationale vrouwendag. Een mooie dag om even stil te staan bij al die vrouwen die, ondanks alle tegenwind, toch in het licht zijn gaan staan. Helemaal op hun eigen manier hebben zij bijgedragen aan een betere wereld.

Ik denk dan aan de bekende vrouwen, zoals Florence Nightingale, moeder Teresa en Jane Goodall.

Bekende vrouwen, die door hun bekendheid wereldwijd veel voor elkaar hebben gekregen. Maar je hoeft niet bekend te zijn, om veel voor anderen te kunnen betekenen.

Weet, dat jij, door in het licht te gaan staan, anderen echt ontzettend kunt helpen.

Als jij namelijk jouw kennis en kunde laat zien en deze met anderen deelt, verander je de wereld van diegenen die jij helpt. Daar hoef je helemaal niet wereldwijd of in heel Nederland bekend voor te zijn!

Elk klein beetje helpt. Ieder persoon die jij vooruit helpt, omdat jij in het licht bent gaan staan, is er één. En voor mij is dat waar het om gaat. Niet iedereen is een moeder Teresa of Mandela. En dat hoeft ook niet.

Doe waar jij goed in bent. En laat dat ook zien.

Stap uit die schaduw, in het licht.

Laat je verwarmen door de zon

en verwarm anderen

met jouw aanwezigheid.

Met een warme groet,
Nicole

*Heb je hier toch moeite mee, volg dan een van mijn online trainingen. Op 31 maart a.s. start de Online Intuïtie Training. Meer informatie en inschrijven? Klik HIER. Wil je persoonlijke ondersteuning? Neem dan contact met mij op dan kijken wij samen hoe ik jou verder kan helpen.

**Schrijf je in voor de Klip en Klare Weetjes, ontvang elke drie weken interessante weetjes en tips in je inbox en blijf zo ook op de hoogte van alle activiteiten:




 * verplicht veld

Doe jij dat? Even heel eerlijk. Zet jij jezelf op nummer 1?

Anders gezegd, zorg jij eerst voor jezelf en daarna voor de rest, zoals je kind(eren), je partner, werk, huishouden?

Ik merk dat dit vooral voor vrouwen best lastig is. Zorgen voor anderen is toch wel iets wat wij vrouwen met de paplepel ingegoten krijgen.

Tegelijkertijd is het ook iets waar je op wordt aangekeken, als vrouw dan. Dat een man regelmatig van huis is, voor werk, vrienden of sporten, daar wordt niets van gezegd. Als vrouw echter, ben je gelijk een slechte vriendin en/of moeder. Best gek. Lees meer