Gun jij jezelf je adempauzes?

Ken je de lemniscaat, het symbool voor oneindigheid? Sommigen noemen het ook wel de liggende 8. Een symbool zonder begin of eind, het gaat eeuwig door, oneindig.

Ik leerde dit symbool kennen tijdens mijn wiskundelessen, zo kon je makkelijk aangeven dat een getal oneindig doorging. De exacte wiskundige uitleg laat ik graag over aan de experts, want waar het mij nu, in dit blog, om gaat is dat de lemniscaat voor mij het symbool van een cyclus is, zoals de jaarlijkse cyclus van de seizoenen en de maandelijkse cyclus van de vrouw.

Zo’n cyclus heeft geen begin of eind: waar je ook instapt, het gaat door, komt weer langs jouw ‘instappunt’ en gaat door. Een jaar begint op 1 januari, maar bijvoorbeeld ook op jouw geboortedag en op die van mij, oneindig.

Toch is dit oneindige cyclische doorgaan geen oneindige stroom van doen, van continu in de actiestand zitten en hard werken tot je erbij neervalt. Nee, er zit een vloeiende beweging in tussen rust en actie, de cyclus neemt als het ware adempauzes.

Een cyclische adempauze?

Kijk bijvoorbeeld naar de jaarlijkse cyclus van de seizoenen: in de lente komt alles langzaamaan tot leven: zaadjes beginnen te ontkiemen, er komen knoppen aan de bomen en vogels leggen eieren. In de zomer komt dit allemaal tot bloei en kruipen de jongen uit hun ei. Er is volop leven. In de herfst wordt er geoogst en laten de bomen hun bladeren los, deze hebben hun rol in de groei en bloei vervuld. Tenslotte treedt een rustperiode aan, de winterslaap.

gun jezelf je adempauzes

De lijn van de natuur naar de mens is heel direct, wij zijn er een integraal onderdeel van. Voor mij gaat het nu om die rustperiode, de winterslaap. Ik zie deze als een pauze om op adem te komen, de krachten te verzamelen, zo nodig hernieuwen, om te reflecteren en zo nodig vooruit te kijken, om vervolgens vol energie aan een nieuwe cyclus te beginnen.

Ik merk zelf dat het mij goed doet om regelmatig adempauzes te nemen. Bijvoorbeeld na een afspraak. De neiging is sterk om dan gelijk de laptop open te klappen en weer aan het werk te gaan.

Ondertussen weet ik dat ik veel meer werk kan verzetten als ik dan eerst even rust neem. Dit hoeft niet lang te duren, het drinken van een kop thee is meestal meer dan genoeg. Dan laat ik de afspraak of wat het ook is wat ik heb gedaan, in gedachten de revue passeren. Ik sluit het op die manier echt af, laat los wat niet nodig is en laad mijzelf op. Zo kan ik met hernieuwde energie aan mijn volgende taak of afspraak beginnen.

Is jouw cyclus ontspannen?

Wat ik om mij heen zie en hoor en ook zelf nog regelmatig ervaar, is dat het best lastig is om dit soort adempauzes te nemen. Snelheid, continue alertheid en aanwezigheid zijn heel belangrijk in ons huidige leven. De mobiele telefoon is hierin onze grootste bondgenoot. En tegelijkertijd onze vijand. Want rust nemen schuiven we aan de kant: je staat, net als je telefoon, altijd aan.

Hiermee rek je jouw cyclus, jouw lemniscaat, steeds meer uit. Tot deze op een gegeven moment breekt.

Stilstaan, op adem komen, een pauze inlassen: hoe je het ook noemt, het is een wezenlijk onderdeel van je natuurlijke cyclus. Gun jezelf daarom regelmatig adempauzes, want zonder adem krijg je het echt heel snel benauwd.

Warme groet,
Nicole

PS Uit eigen ervaring weet ik hoe lastig het kan zijn om te ontdekken hoe je adempauzes het beste in je leven in kunt bouwen. Wil je hier een keer over sparren tijdens een geheel vrijblijvend inspiratiegesprek? Neem contact met mij op voor een afspraak. Tot gauw!

Lukt het jou in het oog van de storm te blijven?

Als ik ga zitten om dit blog te schrijven is Nederland net op adem aan het komen van een flinke storm. Bij mij in de wijk waren het vooral de dakpannen die de heftige rukwinden niet konden weerstaan. De nieuwssites en sociale media ontploffen bijna van alle berichten over omgewaaide bomen en vrachtwagens, afgewaaide daken en andere best spectaculaire schades.

Bizar genoeg heb ik zelf juist nu het gevoel dat er ook zo’n storm in mijzelf raast. Misschien ken jij dat ook wel: momenten, dagen, ja soms zelfs weken dat allerlei vragen, opdrachten, taken, problemen, wensen, klussen je om de oren vliegen. En alles is even belangrijk. Tenminste, zo voelt het of zo wordt het gebracht.

De storm waar ik zelf middenin zit is de aankomende verhuizing van mijn dementerende vader naar een woonzorgcentrum. Hij heeft een mooi appartement gekregen. Alleen, best klein. Tenminste in verhouding tot wat hij nu heeft. Een student zou hier dolgelukkig mee zijn.

Dit betekent heel veel geregel. Naast het inrichten van het appartement, betekent dit ook veel contact met diverse organisaties, mijn broer en de rest van de familie. En iedereen heeft een mening.

Afgezien van al het geregel kan vooral dat laatste, de mening van anderen, ontzettend veel druk, ja zelfs spanning opleveren.

Zo is mij nu al een paar keer gevraagd of wij al een makelaar in hebben geschakeld om zijn huidige appartement in de verkoop te zetten. Nee dus. Het regelen van de verhuizing, op redelijk korte termijn (binnen ongeveer drie weken) is best een klus. Daarnaast heeft mijn vader ook nog zijn reguliere zorg nodig (bezoekjes tandarts, huisarts, boodschappen etc.). Tussendoor heb ik nog een bedrijf en een eigen huishouden te runnen. Ook nog leuk om afspraken met vrienden te hebben en laat ik de afspraken met mijzelf zeker niet vergeten.

Storm

Ondertussen ben ik er redelijk bedreven in om in het oog van de storm te blijven staan. Ik voel mij weleens als een trainer die aan de zijlijn staat en aanwijzingen geeft, terwijl zij zelf helemaal stil staat. In alle rust, het gehele speelveld overziend.

Redelijk bedreven zeg ik, want soms rukt de wind aan mijn hoofd, armen of benen en word ik meegesleurd in de emotie, wens of mening van een ander. Tot ik merk dat ik als een k(l)ip zonder kop rond aan het rennen ben en ik mijzelf weer tot de orde roep en terug in het oog van de storm stap.

rustig in het oog van de storm

Hoe ik dat doe verschilt per keer, maar ik heb wel een aantal vaste methodes.

Vier manieren om terug in het oog van de storm te stappen

  • To do-lijstje maken. Alles wat in mijn hoofd zit eruit, op papier (en als ik dat niet bij de hand heb in mijn telefoon). Daarna werkt het ook erg stimulerend om stuk voor stuk de afgehandelde acties af te strepen. Dat geeft zoveel voldoening!
  • Een stuk wandelen. Stevige schoenen aan en naar buiten. Dit geeft een fysieke afstand tot waar je mee bezig bent, maakt je hoofd leeg (handig dat het zo waait) en de beweging geeft heel veel energie.
  • Onder het genot van een kopje thee naar buiten staren of een ‘stom’ spelletje op de IPad spelen.
  • Mediteren: de stilte in mijzelf opzoeken. Mijn lichaam komt door de rustige ademhaling tot rust, ik zak van de lucht de aarde in doordat ik mijzelf grond en door de stilte komen alle wervelingen tot rust.

Voordat ik een van deze methodes gebruik, zorg ik er altijd voor dat ik mijzelf geruststellend toespreek. “Joh, kan gebeuren. Wees niet boos op jezelf, niets menselijks is jou vreemd.” Of iets van dien aard. Met andere woorden: ik geef mijzelf een warm hallo, vanuit pure liefdevolle vriendelijkheid.

Uiteindelijk denk ik dat vooral dat laatste het belangrijkste is. Hoe je vervolgens tot rust komt en weer in dat oog van de storm weet te komen, dat is per persoon en zelfs per situatie verschillend. Zolang je maar niet boos wordt op jezelf en je met een vriendelijk hallo kijkt welke oplossing voor jou het beste is.

De storm buiten is gaan liggen, de schade wordt opgenomen en oplossingen en/of herstelwerkzaamheden besproken. Ik heb mij to do-lijst opgesteld en ga zo met een lekkere mok thee op de bank een boek lezen.

Warme groet,
Nicole

PS Als je moeite hebt met dat hallo aan jezelf, geef dan jezelf de online training “Liefdevolle vriendelijkheid” cadeau. 5 online lessen met opdrachten, visualisaties en tips om die liefde voor jezelf te verstevigen. Voor slechts € 12,75 is de training van jou, klik hier voor meer informatie en om je in te schrijven.

Als een vlinder door het leven?

Afgelopen week ving ik een gesprek op over het vinden van het juiste evenwicht. De persoon in kwestie was hier sterk mee bezig en ook al best trots op het behaalde resultaat. In balans zijn, een prachtig streven.

Ik heb dit zelf ook een tijd geprobeerd en ontdekt dat het voor mij niet werkt. Het waarom leg ik je graag uit.

Balanceren betekent dat je uitgaat van een rechte lijn, zeg maar de evenwichtsbalk. Op die balk wil jij het perfecte midden vinden zodat je op die lijn vooruit kunt. Essentieel hierbij is je focus. Heb je die, kom je prima vooruit.

Dat vooruitlopen bestaat in essentie uit twee onderdelen: actie en stilstaan. Ik noem ze zelf graag doen en zijn. Die wil je in evenwicht hebben. Want alleen dan ben je efficiënt bezig, heb je zeg maar het perfecte midden gevonden.

Op die evenwichtsbalk is het echter wel zo dat bij de minste of geringste afleiding je focus weg is. Je valt van de balk en moet weer opnieuw beginnen.

Die afleiding is er genoeg. Even je telefoon uit als je aan het mediteren bent of in een afspraak zit, ja, dat kan wel. Maar daarna heb je ‘m toch echt wel weer nodig. “Blieb”, “piep”, “tring” … weg balans. Hallo frustratie.

Daarom zeg ik: balans, dat juiste evenwicht, het klinkt mooi, maar het werkt niet. Het streven naar een prettige flow van doen en zijn blijft echter wel. Wat mij hierin heel goed helpt -ik deel dit omdat ik hoop dat het jou ook kan helpen- is veerkracht.

Wellicht ken je deze term al van Brené Brown (resilience, mocht je haar boek(en) in het Engels hebben gelezen). Zo niet, trouwens wel een leestip.

Ik ga haar theorie hier niet uiteenzetten, maar geef je mijn interpretatie van veerkracht (die natuurlijk wel is beïnvloed door Brené Brown).

Veerkracht

Je kunt je leven vergelijken met een veer. Het meest essentiële kenmerk van een veer is dat die, of je hem nu uittrekt of induwt, weer terugspringt naar zijn oorspronkelijke vorm. Dat is je basis, zeg maar je doel of je levenspad.

Op dat levenspad ga je nu eens linksaf, dan weer rechtsaf, sta je even stil of ga je met een ruk vooruit, maak je een omweg, snij je de weg af of sla je toch die zijweg in. Met andere woorden, het is geen rechte weg. Je reageert op omstandigheden, mogelijkheden, tegenvallers etc.

Wat je ook doet, het maakt niet uit. Want jij bent die veer, met alle daarbij behorende veerkracht. Het ene moment ga je volle kracht vooruit, het andere moment sta je volledig stil en dan heb je natuurlijk ook nog alle tussenliggende momenten.

Voel je dat je snelheid of stilstand niet klopt, spring je terug in de basisstand van je veer en kijk je wat voor jou op dat moment nodig is. Hoe bewuster je je hiervan bent, hoe meer veerkracht je hebt. En hoe vaker je veert, hoe makkelijker het wordt.

Wellicht vraag je je nu af wat de titel van dit blog, vlinderend door het leven met deze veer en veerkracht te maken heeft. Of niet. Hoe dan ook, waarom die vlinder?

Vlinder

Omdat ik zelf die veer een iets te strak gegeven vind, maak ik liever gebruik van het beeld van de vlinder. Hoe je van rust (zijn) naar actie (doen) en alle mengvormen komt, zie je terug in de ontwikkeling van de vlinder.

Anders gezegd, elke onderneming/actie bestaat deze vier fasen:

  1. Je hebt nieuwe ideeën/dromen – het vlindereitje wordt gelegd
  2. Vervolgens beweeg je in de richting van je droombeeld – de vlinderlarve
  3. Je bouwt momenten van rust, zelfreflectie, groei en zelfzorg in – de vlinderpop
  4. Dan komt de concrete actie, het uitvoeren van idee of droom – de vlinder ontpopt en vliegt uit

De vlinderfase heeft dan nog een extra dimensie waarin zowel zijn als doen elkaar afwisselen: de vlinder fladdert (vlindert) van bloem tot bloem, met als doel voldoende voedsel te vinden. De ene bloem is dichtbij, de ander wat verder weg of hogerop. En soms rust ze uit, op een veilige plek.

vlinder

Door je over te geven aan wat elk moment nodig heeft, soms focus (actie), soms niet (zijn), kun je veel flexibeler en adequater reageren op dat wat op dat moment op jouw pad komt. Al vlinderend beïnvloed je hoe je omgaat met elke situatie.

Zo vlinder ik door mijn leven en vlindert het leven ook door mij.

Met een warme groet,
Nicole

PS Moeite de juiste flow tussen zijn en doen te vinden? In een, gratis, inspirerend Zorg-goed-voor-jezelf-gesprek help ik je een stuk op weg. Mail (info@klipenklaarcoaching.nl) of bel/app mij (0647 820313) voor een afspraak. Tot gauw!

Rust in je hoofd?

Ken je dat verlangen naar rust in je hoofd? Een sterke wens om al die -malende- gedachten uit te kunnen zetten, omdat je nu toch echt wilt ontspannen?

Uit die gedachten, helemaal uit! En dan lekker zen zijn…

De vraag is: wil je die gedachten wel helemaal uitzetten? De vraag stellen is hem beantwoorden: volgens mij is die wens te rigoureus. Uiteindelijk heb je die gedachten wel nodig om je leven geregeld te krijgen.

Nu heb je natuurlijk gedachten en gedachten. Gedachten over wat er bijvoorbeeld allemaal met je kind/partner kan gebeuren onderweg naar school en werk, die wil je liever niet hebben.

Maar gedachten over de planning van de dag kunnen best nuttig zijn. Heb je in ieder geval iets te eten ’s avonds.

Wat ik hiermee wil aangeven is dat het behoorlijk prettig is om te kunnen denken. Prima vaardigheid die je niet compleet uit wilt schakelen. Je wilt er alleen meer controle over.

Meer controle?

Ja meer, geen volledige controle. Zo geef je jouw gedachten ook de vrijheid om los te kunnen gaan en met leuke, onverwachte ideeën aan te komen.

Je wilt dus je gedachten niet helemaal uitzetten en je wilt ze ook niet helemaal controleren: dat geeft ruimte. En ruimte geeft rust.

Tot nu toe was in dit blog al onze aandacht volledig gericht op ons hoofd, de plek waar al die gedachten, prettig en minder prettig, ontstaan. En zo gaat het eigenlijk de hele dag door: alle aandacht gaat naar ons hoofd. De rest van het lichaam krijgt relatief weinig aandacht.

Die ruimte, waar ik het hierboven over had, die ruimte die rust geeft, die kan je ook creëren door je aandacht van je hoofd af te halen en vervolgens helemaal te richten op je lichaam.

Aandacht voor je lichaam geeft rust

Dat aandacht geven, dat doe je natuurlijk best wel: je wast het, geeft het te eten en te drinken, laat het rusten (= slapen) en daagt het fysiek uit als je sport.

Helemaal prima natuurlijk. Alleen is het wel oppervlakkig, je zorgt ervoor dat het blijft draaien. Erg praktisch. Ga zo door. De aandacht echter waar ik het over heb gaat dieper.

Deze diepe, echte aandacht geeft je lichaam rust en vanuit die rust krijg jij toegang tot alle kennis en informatie die in jouw lichaam opgeslagen zit. En geloof mij, dat is heel veel info.

Deze lichaamsaandacht is niet moeilijk ?. Belangrijk is wel dat je de tijd neemt en het stap voor stap doet.

Stap voor stap

  1. Zorg dat je op een plek bent waar je even niet gestoord kan worden. Ga lekker zitten, zet beide voeten op de grond en adem een paar keer in door je neus en uit door je mond. Doe je ogen dicht.
  2. Voel hoe je lichaam contact maakt met de stoel en je voeten stevig op de aarde staan. Voel je nog wat spanning, zucht dan nog een paar keer diep.
  3. Zeg dan, in gedachten, “Hé, hallo lichaam”.
  4. Geef jezelf én je lichaam de tijd om echt te ervaren wat deze begroeting met jullie doet. Herhaal desgewenst de groet.Wat merk je op? Reageert een bepaald lichaamsdeel heftiger, alerter of wellicht helemaal niet?
    Ervaar dit, zie je lichaam en erken het. Zonder oordeel.
    (Oordeelloos ervaren is best lastig, straf jezelf niet af als je merkt dat je wel een oordeel hebt. Zie en hoor je oordeel, bedank het, creëer in gedachten een wolk, zet daar je oordeel op en laat het in alle rust wegdrijven. Keer dan terug naar je lichaam en het ervaren van de reactie(s) van je lichaam.)
  5. In dit ‘hallo’ kan het ook helpen om je lichaam, of de delen die hard om aandacht vragen, fysiek aan te raken. Leg je hand erop en breng bewust je adem naar die plek.
  6. Als je er klaar voor bent, beweeg dan je tenen en je vingers, rek je even lekker uit en doe je ogen weer open. Als je dat prettig vindt, klop dan zachtjes met je handen langs je hele lichaam.
  7. Registreer je ervaring(en), gedachten, gevoelens en ideeën: maak een tekening of schrijf het op. Of vertel het aan een vriend(in).

Met een warme groet,
Nicole

PS Merk je dat dit een fijne oefening is, maar dat die gedachten toch steeds sterk terugkomen? Ga dan een stap verder en kom bij mij langs voor een inspirerend ‘Zorg-goed-voor-jezelf-gesprek’. Bel/app (0647 820 313) of mail (info@klipenklaarcoaching.nl) voor een afspraak. Tot gauw!

Wat is jouw moment van verstilling?

De afgelopen weken heb ik best veel mensen gesproken. Wat mij opviel was dat ze het allemaal zo druk hadden. Nu is dit natuurlijk al een tijdje best hip, dat druk hebben.

Ben je druk, dan hoor je er namelijk bij. Overdag werk je, die to-do-lijst wil maar niet af. Dan nog even sporten en/of met je kinderen bezig en daarna eten met vrienden. Kortom, een goed sociaal leven.

Tussendoor ben je ook aanwezig op de diverse sociale media. Facebook, Twitter, Instagram, Snapchat… Je wilt natuurlijk ook niets missen. Want wat zal je vriendin wel niet van je denken als je haar volgende week spreekt en jij weet niet dat zij een paar dagen op Texel zat???

Eigenlijk geen wonder dat er steeds meer mensen thuis komen te zitten met een burn-out.

Wij vergeten in al onze drukke bezigheden namelijk dat wij mensen drie essentiële onderdelen hebben: lichaam, geest en ziel.

  • Je lichaam, daar zorg je voor door o.a. regelmatig en gezond te eten en door te sporten.
  • Voor je geest zorg je door je hersenen te gebruiken: op je werk, thuis alles organiseren, boeken lezen, opleidingen volgen, etc.
  • Je ziel, daar zorg je voor door bijvoorbeeld te mediteren.

Belangrijk kenmerk van die eerste twee is dat zij wel goed laten weten dat zij er zijn. Je geest helemaal. Die heeft echt een harde stem. Die krijgt ook in onze opvoeding, sowieso in onze maatschappij, heel veel aandacht en heeft zo alle mogelijkheden gehad om flink te groeien.

Je ziel daarentegen valt een beetje buiten de boot.

Groot ‘nadeel’ van je ziel is dat haar stem best zacht is. Het is meer een fluistering. Moeilijk te horen als je altijd geluid om je heen hebt: op je werk, vanuit de sociale media en laat ik hier zeker niet alle ‘live’ contacten vergeten. Zoals ik al zei, druk, druk, druk.

Zorgen voor je ziel betekent zijn. Niets meer en niets minder. Het volledige tegenovergestelde van doen. Zijn. Gewoon zijn. En geloof me, het is helemaal niet moeilijk.

Dit zijn kan namelijk op ontzettend veel manieren. Mediteren natuurlijk. Maar het kan ook als je bijvoorbeeld groenten staat te snijden voor het eten. Maak je gedachten leeg en focus op het snijden. Je snijdt. Dus.

Of neem een moment extra voor jezelf als je op de wc zit. Focus op je ademhaling en zit. Heel gemakkelijk.

verstilling

Je last zo een pauze in. Even doe je een stapje terug, kom je op adem. Een moment van verstilling in de hectiek van je bestaan.

Wat is jouw moment van verstilling? En lukt het je om elke dag jouw moment te pakken?

Heb en houd je hier moeite mee? De Klip en Klaar Methode biedt jou vele handvatten om de rust echt te vinden en als een rots in de branding te staan terwijl de storm van het leven om jou heen raast.

Neem nu contact met mij op voor een vrijblijvend Zorg goed voor jezelf-gesprek, dan kijken wij samen naar wat jou verder kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

Oordeelloos?

In de meivakantie heb ik mij verdiept in de 7 spirituele wetten van succes van Deepak Chopra. Een onderdeel van de wet van pure potentialiteit blijft sindsdien bij mij rondspoken: oordeelloos zijn.

Pure potentialiteit is dat je innerlijk punt van referentie je eigen ziel is. Dit staat haaks tegenover de beïnvloeding door objecten van buitenaf, zoals streven naar goedkeuring van anderen.

Deze pure potentialiteit bereik je door stilte, meditatie, regelmatig contact met de natuur en het afzien van oordelen.

Die eerste drie zijn al praktisch een vast onderdeel in mijn leven. Die laatste echter, het afzien van oordelen, is toch eigenlijk best wel lastig. [Lees meer…]

Ballen in de lucht

Het valt mij steeds weer op hoe druk iedereen het heeft. We moeten zo ontzettend veel. Anders gezegd, we houden heel veel ballen in de lucht.

Ik noem maar eens een paar ballen:

Je werk. Belangrijk! Het werk zelf en natuurlijk dat wat eromheen speelt: borrels, uitjes, overwerken, verjaardag(en) van collega’s.

Je partner. Heeft ook veel aandacht nodig, alhoewel dat er soms al bij inschiet.

Je kind(eren). Zorgtaken, regelzaken -school, tandarts, huisarts, spelen met vriendjes-, sport, muziekles en/of scouting en ga zo maar door.

Vrienden. Familie. Huisdier(en). Huishouden. Boodschappen. En dan wil je ook bijblijven op Facebook, Twitter en Instagram.

Mijn grote vraag nu: Waar is jouw bal? Hangt die in de lucht, samen met bovenstaande ballen, of ligt die op de grond? [Lees meer…]

Innerlijke rust

Wanneer is iets goed? Nou nooit eigenlijk. Toch?

Perfectie. Het blijft een heikel onderwerp voor mij. Terwijl ik heel goed weet dat het eigenlijk nooit perfect zal zijn. Streef ik het doel waar het echt om gaat – genieten van mijn leven – niet steeds voorbij?

Het antwoord ligt in het ophouden met streven naar volmaaktheid. Goed genoeg is meer dan genoeg.

Zeg je nu “Dat is makkelijker gezegd dan gedaan”? Aan de ene kant ben ik het met je eens, toch valt het best mee. [Lees meer…]

Zorg jij goed voor jezelf?

Zorg jij goed voor jezelf? Veelal is hierop het antwoord steevast ja, natuurlijk. Tss, gekke vraag.

Toch wil ik je vragen nu stil te staan bij deze vraag. Is jouw antwoord echt ja?

Tja, wat is dan eigenlijk goed voor jezelf zorgen? Daar begint het al. Best lastig.

De basis: gezond eten, dus ontbijt, lunch en avondeten. Met waarschijnlijk nog een of twee (gezonde) tussendoortjes. En natuurlijk voldoende slapen, zo’n 8 uur per nacht. Genoeg om goed voor jezelf te zorgen? [Lees meer…]