Tijd voor reflectie

Na een week vrij kom je toch, helaas, heel snel weer in het oude ritme terug. Het prettige gevoel van je week vrij waarin je zo ontspannen was en alles op je gemak deed, is al snel verdwenen.

Dat lekkere gevoel vasthouden en in dat prettige, ontspannen ritme blijven is praktisch onmogelijk. Je hebt je werk, je huishouden, je kinderen en/of welke andere verplichtingen dan ook. Die hebben jouw tijd en aandacht nodig. En dan heb ik het belangrijkste, jij zelf, nog niet eens genoemd.

Het is ook niet erg, al die dingen en taken waar jij mee bezig bent. Je doet het graag en je krijgt er ook energie van. In elk geval zolang je voldoende tijd voor jezelf inplant 😏.

Een goede manier om dat ontspannen gevoel op te roepen en zo mee te nemen in al je bezigheden is reflectie. Even een pauze inlassen om de situatie te bekijken, tot rust te komen en te besluiten hoe je verder gaat.

Een voorbeeld ter illustratie:

Kortgeleden was ik, samen met 5 andere dames, een week op Kreta. Een van die dagen ondernamen wij een wandeling door een kloof. Op een kruispunt kwamen wij een stel tegen. De routebeschrijving die wij -en ook zij- hadden was niet helemaal duidelijk en ook de bewegwijzering op dat kruispunt was matig. Wij besloten redelijk snel hoe we wilden lopen en gingen verder. Toen we, niet veel later, even pauzeerden om wat te eten, haalde het stel ons in. Ze hadden besloten dezelfde route te nemen.

Een stuk verder was er weer enige onduidelijkheid op de route. Vage bordjes, pijlen die diverse kanten op wezen en een hek. Het hek had een poort, verderop hing een bordje, dus, “God zegene de greep”, we liepen verder op het pad. Even later kwam het stel ons tegemoet. Zij waren al een stuk verderop geweest, waar het pad overduidelijk niet klopte met de routebeschrijving -een route een klein uur terug naar het beginpunt- en het dorp dat ook in de beschrijving werd vermeld was nog heel erg ver weg. Ze hadden omdat alles zo onduidelijk was op Google maps gekeken en daar bleek de route bovenlangs nog zo’n 2,5 uur wandelen te zijn.

De vrouw sprak erg gehaast en merkte meerdere keren op dat zij echt niet voorbereid waren op nog eens ruim twee uur wandelen, en dan ook nog eens in de volle zon. Ze hadden daarom besloten dezelfde weg terug door de kloof te nemen, daar was in elk geval schaduw. Gehaast liepen ze verder.

Na een kort overleg, besloten ook wij om terug te gaan. Maar eerst lasten we een pauze in om, in de schaduw, weer wat te drinken en te eten. Na deze korte pauze gingen we weer op pad en tot onze verbazing ontdekten we vlakbij het hek een pad dat toch wel heel erg overeenkwam met het pad van de routebeschrijving. Het bleek uiteindelijk ook de juiste weg terug te zijn, conform routebeschrijving.

Een klein uur later waren wij terug bij het startpunt. Het stel was naar alle waarschijnlijkheid ergens halverwege de kloof.

Juist omdat wij op een belangrijk punt besloten te rusten, bleef onze blik helder en breed en vonden wij het juiste, korte pad. De stress van de vrouw vertroebelde en versmalde haar blikveld, met een gejaagde beslissing en een lange wandeling tot gevolg.

Dit voorbeeld geeft voor mij heel duidelijk aan hoe belangrijk het is om regelmatig korte rust- en reflectiemomenten in te plannen. Ga wat drinken, maak een korte wandeling, klets wat met een collega, gewoon kort iets anders doen waardoor je ontspant. Deze adempauze helpt je de ruimte te creëren om helder te kunnen -blijven- kijken naar waar je mee bezig bent. Een kort moment van reflectie waar je heel lang plezier van hebt.

Deze momenten zijn handig om elke dag in te plannen. Het helpt je om ontspannen te blijven werken en ik weet zeker dat het je resultaten ook ten goede komt.

reflectie geeft rust en kracht

Daarnaast raad ik je ook aan om eens in de zoveel maanden wat ruimer tijd in te plannen om wat breder te reflecteren. Een dag waarin je terugkijkt op wat je hebt gedaan en ook vooruitblikt op de periode die voor je ligt. Zo’n dag kan je ook gebruiken om wat zelfonderzoek te doen.

De novembermaand is hier heel erg geschikt voor. Na de lange heerlijke nazomer, is het nu toch echt herfstweer. Het regent, wordt kouder, de wind neemt toe. Heerlijk om nu lekker binnen in een warm huis te zijn en jouw aandacht naar binnen te richten. Neem die tijd voor jezelf, je bent het waard!

Mocht je wat hulp nodig hebben bij zo’n lekkere zelfreflectiedag, laat het mij weten. Ik zoek namelijk wat mensen die bij mij een pilot willen draaien van mijn KLIP-methode. Deze helpt je krachtig te staan, als een rots in de branding, terwijl de wereld om jou heen raast. De zelfinzichten versterken je zelfvertrouwen en geven je de rust om door te gaan op het pad dat jij zelf uitstippelt.

Interesse? Bel 0647820313 of mail nicole@klipenklaarcoaching.nl.

Warme groet, Nicole

Leren of negeren?

Soms komen er mensen op je pad en weet je niet wat je met die persoon aan moet. Je voelt je aangetrokken en tegelijkertijd voel je ook… ja wat? Nou ja, laat ik het maar weerstand noemen.

Je eerste reactie kan dan zijn om die persoon te negeren. Dat is wel het makkelijkst. OK, er is een zekere aantrekkingskracht, maar of dat nu een positieve kracht is, daar heb je toch wel je twijfels over.

Aan de andere kant is het ook leuk om eens op onderzoek uit te gaan:

Wat heeft die persoon jou te leren?

Zo heeft een klant van mij een collega die af en aan het bloed onder haar nagels vandaan haalt. In het begin liet ze zich nogal eens aan de kant zetten en hield ze, om de lieve vrede te bewaren, haar mond. Vervelend, onprettig en soms ook ronduit pijnlijk.

In zo’n situatie kun je natuurlijk kijken of het mogelijk is om op een andere afdeling te gaan werken, zodat je niet meer dagelijks met je collega geconfronteerd wordt. Je kunt het ook omdenken en kijken wat jij van die collega kunt leren.

Deze coachee ziet nu in dat haar collega haar heel goed kan leren om steviger in haar schoenen te staan, om op zichzelf te vertrouwen en zo meer voor zichzelf op te kunnen komen.

Ondertussen lukt het haar al goed om te zeggen dat ze het ergens niet mee eens is en hoe zij tegen de zaak aan kijkt. Met als resultaat dat de werksfeer, en dus de prestaties, er met sprongen op vooruit zijn gegaan.

Je kunt in dit onderzoek ook een stapje verder gaan en kijken naar je familie. Vraag je eens af wat jij hierin te leren hebt. Anders gezegd: waarom ben jij in juist dit gezin opgegroeid?

Ik kijk zelf soms met verbazing naar het gezin waarin ik ben opgegroeid. Over emoties praten, dat deden mijn ouders niet. En waar heb ik de meeste behoefte aan? Juist, om met emoties bezig te zijn, die te uiten en er ruimte aan te geven.

Een buitenbeentje. Anders. Niet op mijn plek. Onzichtbaar.

Terwijl, als ik er anders naar kijk, dus vanuit de vraag wat ik in dat gezin te leren had (heb…), ik duidelijk zie dat het juist een van mijn kwaliteiten en krachten is om anderen te leren op een prettige manier met hun eigen emoties om te gaan en zichzelf een even prominente plek als de rest van het gezelschap te gunnen,… en dus ook te geven.

En jij? Aan wie moest jij denken toen je dit blog las? Durf jij de uitdaging met jezelf aan te gaan en nu te gaan onderzoeken wat jij van die persoon kunt leren?

Stel het niet uit. Doe het. Nu!

Ik ben heel benieuwd wat er uitkomt. Laat je het mij weten?

Loop je tegen iets aan in je onderzoek, weet je niet gelijk wat je met je inzichten aan moet of voel je dat er iets zit en krijg je het zelf niet helder? Ik help je graag verder tijdens een vrijblijvend inspiratiegesprek. Bel/app of mail mij voor een afspraak. Tot gauw!

Met een warme groet,
Nicole

Altijd gelukkig?

Komende zaterdag doe ik, als geluksbrenger, mee aan de geluksroute in Amersfoort*. Gewoon met de geluksplukkers delen wat mij het gelukkigst maakt. Hierdoor ben ik de afgelopen weken net iets meer dan anders druk met geluk.

Voor mij is geluk een momentopname, een staat van zijn. Niet iets waar je naar op zoek bent. Want zoek je geluk, krijg je al gauw het gevoel: “Eerst moet ik… (een partner vinden, de kinderen het huis uit krijgen, een nieuwe baan vinden, vul zelf maar in), en dan, ja dan word ik echt gelukkig.”

Gelukkig word je niet, je bent het.

En dat gelukkig zijn, dat vindt plaats op momenten. Kleine momenten, grote momenten. Maar altijd: momenten. Handig is dan wel dat je ook openstaat voor deze geluksmomenten.

Drie essentiële basiselementen voor dit ‘openstaan voor geluksmomenten’ zijn:

  1. Dankbaarheid
  2. Acceptatie
  3. Vertrouwen

Hiervoor verwijs ik je graag naar andere blogs die ik heb geschreven. Ik wil het nu namelijk met je over iets anders hebben.

Namelijk dat je niet volkomen gelukkig kunt zijn zonder ook ongelukkig te zijn.

Zonder donker geen licht, zonder pijn geen vreugde.

Gun jezelf daarom momenten van chagrijn, pluk ook eens dat moment van boosheid. Want juist die momenten zijn een drijfveer voor je. Boosheid relativeert, boosheid stimuleert. Je hoeft niet alles te accepteren zoals het is.

OK, jij bent helemaal goed zoals je nu bent. Of je nu blij, boos of chagrijnig bent, jij bent goed. Tegelijkertijd ben jij een lerend wezen, altijd op zoek naar iets wat jou stimuleert, naar iets nieuws om te leren, om te groeien, om jezelf te ontwikkelen.

Dan is het dus best wel eens handig, ja eigenlijk zelfs nodig om boos, gefrustreerd of chagrijnig te zijn. Want door die gevoelens kun je gaan kijken wat jou dan boos maakt, waarna je op onderzoek uitgaat hoe je die oorzaak weg kunt halen.

Houd hierbij wel voor ogen dat het om jou gaat. Wellicht ben je boos geworden omdat je collega iets tegen je zei. Hoe gemeen of hard dat ook was, het gaat niet om je collega, maar om jouw reactie. Die opmerking maakte iets los bij jou en dat ga je onderzoeken. Want jij bepaalt namelijk hoe je omgaat met en reageert op alles en iedereen om jou heen.

Stoot dus die momenten van boosheid niet af, maar gebruik het voor een zelfonderzoek. Zet een stap opzij en bekijk wat jij kunt doen om niet meer boos te zijn. Ga ontdekken wat jij nodig hebt om weer een geluksmoment te ervaren.

Dit zelfonderzoek doe je stapsgewijs:

1. Gun het jezelf boos te zijn

Je bent boos (of welk negatief beladen emotie op dat moment speelt) en daar is helemaal niets mis mee. Dit is een volkomen logische reactie. Iets in jou is wakker geworden en de emotie die daarbij hoort wil eruit. Dat is goed. Dat mag. Sterker nog, dat hoort er gewoon bij.

Dus je bent boos en dat mag, het is goed. Maar wat dan?

De volgende stap is je boosheid ventileren. Want als je het opkropt, heb je kans dat je het gevoel weg gaat stoppen (“Ja, eh, nu even niet hoor, daar is dit niet het juiste moment voor”). Met als gevolg dat het op een ander moment tot een waanzinnige explosie komt. Jij als vulkaan, minder prettig.

2. Ventileer je boosheid

Hoe? Tja, ik kan allerlei tips geven, maar dat is per persoon natuurlijk zeer verschillend. De een vindt het heerlijk om een boksbal een hengst te geven. Zelf krijg ik bij de gedachte alleen al pijn in mijn handen.

Mij helpt flink mopperen als een goede uitlaatklep. Of ik ga hardlopen, heerlijk alle emoties in een sprint eruit rennen. Een vriendin bellen kan ik je ook aanraden. Belangrijk hierbij is dat je jezelf echt de tijd geeft.

3. Kijk wat je anders kan doen

Als laatste kijk je dan wat jij kan doen om jouw reactie te veranderen. Dit kan best een flinke stap zijn, want bij veranderingen speelt angst altijd een rol. Maar je was boos (of gefrustreerd), weet je nog? En dat wil je niet meer. Dus dit is je kans om het aan te pakken!

Durf in dit zelfonderzoek ook echt eerlijk naar jezelf te zijn. Stel je open, eerlijk en nieuwsgierig op. Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.

En, ook heel belangrijk: wees je bewust dat het antwoord echt in jezelf te vinden is. Het gaat namelijk om jouw reactie op een opmerking, een situatie, een gebeurtenis etc. Het gaat erom dat je jouw reactie verandert.

Als laatste:

4. Gebruik de energie van je negatieve emotie

Al die emoties, daar zit best veel energie in. Gebruik die energie als duwtje in de rug. Dit wil je niet meer, toch? Denk aan je boosheid vanuit deze gedachte en laat dat jouw drijfveer zijn.

De verandering zit in jou. Jij bent je gedachten niet. Jij bepaalt hoe jij reageert!

Denk je nu ‘Leuk zo’n stappenschema, maar zo lastig om alleen te doen?’ Neem contact met mij op, dan kijken wij samen in een Zorg goed voor jezelf-gesprek hoe ik je hierbij kan helpen.

Met een warme groet,
Nicole

* Maak de Amersfoortse geluksbrengers gelukkig en kom geluk plukken zaterdag en/of zondag 20 en 21 mei 2017! Kijk op www.geluksroute033.nl voor alle informatie.