Voor dat ‘blij’ in de vraag van de titel van dit blog mag je best iets anders invullen. Gelukkig of enthousiast bijvoorbeeld. Of rustig, ontspannen of helemaal zen. 

Wat zou er dan gebeuren?

Oké, dan ben je blij of rustig. Klopt. Ik wil je vragen nog een stap verder te denken en vooral ook te voelen. Wat zou er dan met jou gebeuren?

Misschien helpt het als ik je wat meer context geef. 

We leven in een maatschappij waarin hard werken als een deugd wordt beschouwd. Niets doen, luieren, is de zonde. Het moment dat je toch niets doet, in de vorm van een wandeling van twee uur op een doordeweekse dag, of dat je elke dag een uur mediteert, of gewoonweg naar buiten zit te staren, komt er al heel snel een schuldgevoel naar boven. 

Hard werken, altijd nuttig bezig zijn, in alles wat je doet, daar wordt je leven leuker van. Is de gedachte. Kom ik met een andere vraag: wanneer is je leven dan ‘leuker’? Hoe lang moet je doorgaan met dat nuttig bezig zijn voordat het echt ‘leuk’ is?

Begrijp me niet verkeerd. Er is niets mis met nuttig bezig zijn. Dit is een uitermate fijne bezigheid die heel veel oplevert. Waar het mis gaat, is dat dit als de enige correcte manier van leven wordt beschouwd. Rusten is voor watjes en staat gelijk aan lui zijn. Wellicht gechargeerd, het is wel waar.

Het grote verschil tussen hard werken en rusten is het resultaat

Als je hard werkt is het resultaat zichtbaar. Het rapport is af, de tuin is gesnoeid, de winkelschappen gevuld. Van rusten daarentegen is het resultaat niet zichtbaar. Wel voelbaar. Want stel dat je tijdens het maken van het rapport geregeld hebt ontspannen, ben je lang niet zo afgepeigerd als dat je aan één stuk door bent gegaan. Alleen is dit in de prestatiemaatschappij waarin wij leven geen meetbare factor. Telt dus niet. Sterker nog, het wordt zelfs aangemoedigd dat je zo moe bent. Want dat betekent dat je hard hebt gewerkt en dat is goed. Lekkere vicieuze cirkel.

Ik herhaal nog maar een keer: rusten is voor watjes en staat gelijk aan lui zijn. En het is juist dit oordeel, deze mening die in alles en iedereen doordrongen is, dat ervoor zorgt dat je een pittig schuldgevoel bekruipt op het moment dat je het even rustig aan doet. 

Geen wonder dus dat je ook in je vrije tijd maar door blijft denderen, want ook daar moet je presteren. Laten zien wat je waard bent. De vraag is echter of je hier werkelijk gelukkig van wordt. 

Hoe zou het zijn als je iets minder productief zou zijn en daardoor net dat beetje energie extra hebt om ’s avonds met je kind naar de speeltuin te gaan? Of om met je partner een avondwandeling te maken? In plaats van uitgeput op de bank te hangen en tv te kijken. Hoe zou dat zijn?

Wat zou er gebeuren als je zodra dat schuldgevoel bij je naar boven komt, jij je schouders ophaalt, dat schuldgevoel een vrolijk ‘hallo’ geeft en lekker voorbij laat razen? Want is productiviteit echt zo belangrijk bij alles wat je doet? Moet echt elke minuut van jouw leven efficiënt besteed worden?

Wat zou er gebeuren als je ruimte in je strakke planning invoert om je te laten verbazen? Ruimte waarin niets hoeft en alles mag. Ruimte waarin jij je kan verwonderen of verrassen. Momenten om op adem te komen, achterover te leunen, een stap terug te doen. Ja, om de versnelling terug te schakelen. Wat zou er gebeuren?

Wat zou er gebeuren als je vaker iets doet waar je blij van wordt? Bouw geregeld jouw slome-slak-moment in: tijd om een versnelling terug te schakelen en op adem te komen. Tijd om even niets te doen

Ik noem deze ruimte mijn slome-slak-momenten. Momenten om volledig in het genieten van het niets doen te stappen. Het zijn juist deze momenten die mij inspireren. Momenten waarin mijn creatieve geest de ruimte krijgt om de grenzen te verkennen en ook daaroverheen te stappen. Om daarna vol energie een volgende klus gefocust op te pakken.

Dit is een harmonieuze samenwerking tussen yin en yang. Tussen je vrouwelijke en mannelijke energie. Een evenwicht tussen zijn en actie.

Het is precies dit evenwicht dat mij heel veel energie geeft en vele uitgebluste op de bank hang-momenten voorkomt.
Ik ben benieuwd wat er met jou gebeurt als jij uit je actiestand stapt. Laat je het mij weten?

Hartelijke groet, Nicole

PS Het is niet altijd even makkelijk om de stap van actie naar rust te maken. Om je hierbij te helpen heb ik de minitraining OPEN gemaakt waarin ik je vier eenvoudige oefeningen geef die je helpen de rust te pakken. Momenten van aandacht voor jezelf. Het zijn oefeningen waarin je iets doet, dat wel. Toch zal je merken hoezeer deze oefeningen jou uit de actiestand halen en in de rustmodus zetten. Probeer het gewoon eens. Klik hier en schrijf je in. 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.